Ocena brak

Klimat a osadnictwo

Autor /niebieska Dodano /12.02.2014

Przez długi czas klimat stanowił podstawowy czynnik decydujący o miejscu osiedlania się ludzi. Dogodne warunki klimatyczne, a więc umiarkowana temperatura powietrza, odpowiednia ilość opadów, mała odległość od wybrzeży morskich, zasobność w wodę. dogodne ukształtowanie powierzchni, to główne kryteria, którymi niegdyś kierowali się osadnicy podejmując decyzje o budowie siedliska. Na przestrzeni wieków spowodowało to powstanie gęstniejącej w szybkim tempie sieci osadniczej w rejonach naszego globu spełniających wymienione warunki środowiska. Rozwój osadnictwa człowieka do niedawna uniemożliwiały niekorzystne warunki klimatyczne, dotyczące głównie ekstremalnych wartości tcrmicz-nvch. niedoboru światła, braku lub nadmiaru opadów oraz skrajnie silnych wiatrów. Osadnictwu nie sprzyjały też nieuregulowane stosunki wodne, znaczna wysokość bezwzględna, objawiająca się dużym spadkiem temperatury powietrza i ciśnienia atmosferycznego, oraz niekorzystne otoczenie biocenotyczne, a także duża szerokość geograficzna związana z występowaniem dni i nocy polarnych oraz wysoce niekorzystnych warunków termicznych.

Od zarania dziejów warunkiem niezbędnym egzystencji człowieka było i jest pozyskiwanie pożywienia. Wpływy klimatu na faunę i florę, stanowiące źródło pożywienia człowieka, były i są bardzo duże, a rodzaj pożywienia zdobywanego przez ludzi zalczat w dużej mierze od wielkości opadów deszczu, temperatury, sezonowości oraz długości trwania okresu zimna lub ciepła. W czasach prehistorycznych ludzie zdobywali pożywienie głównie poprzez zbieractwo, myślistwo i rybołówstwo. Rośliny i zwierzęta stanowiące źródło żywności pochodziły z rejonów. w których bytowała dana społeczność, a rodzaj pożywienia był ściśle związany z panującym tam klimatem. Populacje zamieszkujące rejony arktyczne łowiły ryby, zbierały skorupiaki i polowały na ssaki morskie i lądowe żyjące w zimnym klimacie. Ludzie zamieszkujący tereny o klimacie umiarkowanym zbierali rośliny sezonowe i owoce oraz polowali na dziko żyjące zwierzęta. Mieszkańcy prerii i sawanny polowali na żyjące w tym klimacie duże ssaki trawożeme. u mieszkańcy lasów tropikalnych zbierali różnorodne pożywienie roślinne, którego dostarczał las. polowali na żyjące tam zwierzęta oraz spożywali schwytane gady i owady.

Zachodzące na Ziemi klimatyczne zmiany temperatury i wilgotności wpłynęły na sposób zaopatrywania się człowieka w żywność. W końcu epoki plejsto-ceńskiej. tj. około 10 tys. lat temu, po raz pierwszy udomowiono zwierzęta i rozpoczęto hodowlę roślin. Rośliny i zwierzęta były początkowo udomowiane na Bliskim Wschodzie w sezonowo suchym klimacie śródziemnomorskim. Tc rolnicze i hodowlane praktyki zostały później rozpowszechnione w linii wschód--zachód strefy eurazjatyckiej. o podobnej szerokości geograficznej i klimacie, a dotyczyły w głównej mierze roślin zbożowych i strączkowych. Najwięcej tych roślin udomowiono w strefach o klimacie umiarkowanym (pszenica, jęczmień, fasola, groch, soczewica), podczas gdy w klimacie tropikalnymi udomowiono rośliny bulwowe (maniok, słodkie ziemniaki, kolokazja). Wraz z odkryciem przez Uuropcjczyków „Nowego Świata' w iele rdzennych roślin amerykańskich rozpowszechniło się w Europie: ziemn aki w strefie umiarkowanego klimatu Europy i Himalajów, kukurydza w suchym tropiku Afryki, czy też maniok w wilgotnym klimacie tropikalnym Afryki. Także inne rdzenne rośliny amerykańskie, takie jak: orzeszki ziemne, czy też pomidory rozpowszechniły się na całym świecie.

 

Podobne prace

Do góry