Ocena brak

KLEIST EWALD von (1881-1954) - feldmarszałek

Autor /lasuch Dodano /25.02.2011

Niemiecki oficer, uczestnik I wojny światowej, w lutym 1938 r. prze­szedł w stan spoczynku, lecz w sierpniu 1939 r. powrócił do czynnej służby, obejmując dowódz­two XXII korpusu zmotoryzowa­nego w składzie 14 armii, który wyróżnił się w czasie walk w Pol­sce.

W 1940 r. objął dowodzenie nad dwoma korpusami zmotoryzo­wanymi (pancernymi), w tym XIX korpusem *Guderiana, które jako grupa pancerna „Kleist" odegrały decydującą rolę w walkach we *Francji. W lipcu 1940 r. promowa­ny do stopnia generała-pułkownika przejął dowodzenie 1 grupą pancer­ną, która w kwietniu 1941 r. wzięła udział w agresji na Jugosławię. Na froncie wschodnim jego grupa pan­cerna wyróżniła się w walkach o *Kijów, za co w październiku 1941 r. otrzymała status 1 armii pan­cernej. W końcu zimy z 1941 na 1942 r. Kleist objął dowodzenie doraźnie utworzoną Grupą Armii, złożoną z 1 armii pancernej i 17 ar­mii, która odegrała ważną rolę w walkach o *Charków w maju tego roku.

Następnie powrócił do dowodzenia 1 armią pancerną. Po sukcesach w walkach o *Kaukaz, 22 listopada 1942 r. objął dowódz­two Grupy Armii „A", która znala­zła się w trudnej sytuacji. Kleistowi udało się wyprowadzić swoje woj­ska z grożącego okrążenia; w lutym 1943 r. otrzymał stopień feld­marszałka. Jedną z tajemnic sukcesów jego wojsk było lepsze trakto­wanie ludności cywilnej niż na innych odcinkach frontu.

Kleist mówił: „przegramy, jeżeli nie zy­skamy jej pomocy" i ignorował rozkazy Hitlera dotyczące eks­terminacji miejscowej ludności. 31 marca 1943 r. został zwolniony ze stanowiska, co było następ­stwem klęsk poniesionych na Ukrainie. W 1945 r. został schwy­tany przez wojska brytyjskie i ode­słany do Jugosławii.

Tam w 1946 r. skazano go na 15 lat więzienia za zbrodnie wojenne i w 1949 r. wyda­no Rosjanom. Zmarł w więzieniu radzieckim w 1954 r.

Podobne prace

Do góry