Ocena brak

KLEEBERG FRANCISZEK (1888-1941) - generał

Autor /lasuch Dodano /25.02.2011

Polski oficer, syn powstańca z 1863 r., służbę wojskową roz­począł w 1908 r. w 2 pułku hau­bic polowych artylerii austriackiej. Następnie podjął studia w Wyższej Szkole Wojennej, które przerwał wybuch I wojny światowej. W ma­ju 1915 r. został odkomenderowany do II Brygady Legionów. W Woj­sku Polskim służył od listopada 1918 r. Brał udział w wojnie pol­sko-bolszewickiej 1919-20. Póź­niej był szefem sztabu dowództwa Okręgu Generalnego, a następnie dowództwa Okręgu Korpusu VII w Poznaniu. W październiku 1925 r. ukończył siedemnastomiesięczny kurs w Ecole Superieure de Guerre w Paryżu.

Od marca 1927 r. do 1934 r. dowodził 29 dywizją pie­choty w Grodnie, a następnie był dowódcą Okręgu Korpusu III w Grodnie i Okręgu Korpusu IX w Brześciu nad Bugiem. 9 września 1939 r. został mianowany dowódcą Grupy Operacyjnej (od 27 września - Samodzielnej Grupy Operacyjnej) „Polesie", której zadaniem była obrona Polesia. Po agresji radziec­kiej na Polskę skierował swoje oddziały w stronę Warszawy. 29 i 30 września żołnierze Kleeberga starli się z wojskami radzieckimi pod Jabłonią i Milanowem. Od 2 do 5 października SGO „Polesie" stoczyła w rejonie *Kocka ostatnią bitwę polsko-niemieckiej wojny w 1939 r. Gen. Kleeberg dostał się do niewoli i trafił do Oflagu IVB w Kónigstein.

Ciężko chory na ser­ce, zmarł w obozie i został pocho­wany w Dreźnie. W 1943 r. po­śmiertnie promowany do stopnia generała dywizji. W 1969 r. jego prochy ekshumowano i złożono na cmentarzu w Kocku.

Podobne prace

Do góry