Ocena brak

Klasyfikacja produktów zaopatrzeniowych

Autor /Kim Dodano /11.04.2011

 

Podstawą klasyfikacji produktów przeznaczonych dla przedsiębiorstw i instytucji jest ich przeznaczenie. Wyodrębnia się cztery grupy tych produktów:

1. surowce i materiały,

2. wyposarzenie,

3. materiały pomocnicze,

4. usługi.

Surowce i materiały zostają całkowicie wykorzystane w produkcie wytwórcy. Możemy je podzielić na surowce oraz półfabrykaty i akcesoria.

Surowce to produkty rolnictwa, leśnictwa i przemysłu wydobywczego. Marketing produktów rolnych i produktów przemysłu wydobywczego znacznie się różnią. Cechą rynków rolnych jest rozdrobnienie i rozproszenie producentów. Co stwarza potrzebę powoływania wielu pośredników, trudniących się skupem, przetwórstwem, przechowywaniem i zbytem. Podaż produktów rolnictwa w pewnym stopniu może się zwiększyć nie tylko w długich, ale i krótkich okresach. Sezonowość produkcji i jej podatność na zepsucie wymagają szczególnej organizacji dystrybucji. Ograniczone możliwości różnicowania płodów rolnych sprawiają, iż są one rzadko promowane, chociaż niektórzy wytwórcy i ich związki organizują niekiedy kampanie reklamowe, zachęcające do zwiększenia konsumpcji mleka, owoców czy ryb, a niektóre produkty nawet wyróżnia się markowaniem (pomarańcze, banany, mleko). Podaż surowców będących naturalnymi bogactwami (np. węgiel, ropa naftowa) jest sztywna. Surowce są objętościowe, osiągają niskie ceny jednostkowe i wymagają złożonych i kosztownych operacji transportowych. Tylko nieliczni, najwięksi producenci sprzedają je bezpośrednio użytkownikom. Ponieważ zużycie surowców wiąże się z ciągłością produkcji, dostawy są realizowane na podstawie długoterminowych umów. Podobieństwo a nawet standaryzacja surowców ograniczają potrzebę prowadzenia akcji promocyjnych. Podstawowymi narzędziami konkurencji staje się w skutek tego terminowość dostaw i cena.

Półfabrykaty i akcesoria to komponenty materialne (cement , żelazo, przędza) lub gotowe wyroby, które służą jako zespoły lub podzes[poły finalnego produktu. Materialne komponenty podlegają, podobnie jak surowce, dalszemu przetworzeniu, natomiast akcesoria są montowane bez zmian jako części produktu. Rynek półfabrykatów odznacza się podobnymi cechami jak rynek surowców.

Wyposażenie główne - tworzą dobra, które stopniowo przenoszą swoją wartość na produkt finalny. Wyróżnia się wyposażenie:

- stacjonarne - budynki oraz maszyny io urządzenia używne bezpośrednio do celów produkcyjnych. Wyposażenie to jest z reguły nabywne bezpośrednio u wytwórców. W wielu wypadkach producent musi uwzgklędniać specjalne wymagania poszczególnych nabywców, utrzymywać ciągłe konmtakty z aktualnymi i potencjalnymi klientami oraz świadczyć usługi związane z instalacją i eksploatacją sprzedawanych maszyn i urządzeń. Sprzedaż jest też wspomagana przez takie udogodnienia dla nabywców, jak leasing czy wydłużenie czasu zapłaty.

- pomocnicze - obejmuje ruchomy sprzęt fabryczny (wózki, ręczne narzędzia) i biurowych (meble, komputery). Czas eksploatacji jest krótszy jak wyposażenia podstawowego. Przeważa sprzedaż przez pośredników. Głównymi kryteriami wyborów dostawców są cechy funkconalne, jakościowe i ceny wyrobów oraz sprawny serwis.

Materiały pomocnicze są niezbędne w procesie eksploatacji wyposażenia głównego (paliwa, smary, farby). Na rynku dóbr przemysłowych materiały te spełniają podobną rolę jak podstawowe dobra na rynku dóbr konsumpcyjnych; kupuje się je często, w sposób rutynowy i przy minimalnym wysiłku. Ponieważ materiały pomocnicze są przeważnie dobrami standaryzowanymi, ich reklamowanie jest przedsięwzięciem mało skutecznym. Narzędziami rynkowej rywalizacji pozostają więc ceny i warunki dostaw.

Usługi dla wytwórców, nazywane często usługami produkcyjnymi, obejmują:

- usługi zapewniające prawidłowe funkcjonowanie wyposażenia (instalacja, naprawa, konserwacja),

- usługi usprawniające działalność producentów (przechowywanie , transport, ubezpieczenie),

- usługi doradcze (ekspertyzy techniczne, porady prawne, badania, kształcenie i doskonalenie kadr).

 

Podobne prace

Do góry