Ocena brak

Kim musi być współczesny menedżer

Autor /FroreteeveKex Dodano /27.07.2006

Spis treści
Wstęp 3
Rozdział I. Role menedżerów. 4
1. Role interpersonalne. 4
2. Role informacyjne. 4
3. Role decyzyjne. 4
Rozdział II. Podział menedżerów. 5
1. Ze względu na predyspozycje psychiczne. 5
2. Ze względu na poziom zarządzania. 5
Rozdział III. Umiejętności menedżerskie. 6
1. Umiejętności techniczne. 6
2. Umiejętności koncepcyjne. 7
3. Umiejętności interpersonalne. 7
4. Umiejętności wywierania wpływu. 7
5. Umiejętności diagnostyczne i analityczne. 8
Rozdział IV. Cechy wybitnego menedżera. 9
Rozdział V. Menedżer w przedsiębiorstwie przyszłości. 10
Zakończenie 12
Bibliografia 13

Wstęp

Jedną z charakterystycznych cech dla dzisiejszego biznesu jest zauważalna zgodność poglądów na temat wzrastających wymagań, które stają przed menadżerami.
Ogólnie uznaje się znaczenie stałego podnoszenia umiejętności w grupie ludzi tworzących rdzeń firmy, od których zależą jej losy. Wysoki poziom organizacji jest przede wszystkim wynikiem doskonałego zarządzania, które realizują kompetentni menedżerowie. Według C. J. Constable (l 988), że „ kompetencje są zdolnościami do wykorzystania wiedzy i umiejętności służących efektownemu pełnieniu roli menedżera. Stąd wszystkie umiejętności menedżerskie mogą być kompetencjami, gdy są efektywnie wykorzystane\". Kompetencje są pojęciem znacznie szerszym niż umiejętności, a samo nabycie umiejętności, nie jest warunkiem wystarczającym do tego, aby menadżer był kompetentny. Kompetentny menedżer to pracownik, który dzięki odpowiedniej postawie i cechom osobistym będzie chciał i potrafił pozytywnie wykorzystać umiejętności.
Taki menedżer to, zatem osoba, która dobrze wykonuje swoją pracę, posiada stosowną wiedzę i umiejętności oraz potrafi wykorzystać je we właściwy sposób..


Rozdział I
Role menedżerów.
H. Mintzberg prowadząc w latach 70 - tych badania amerykańskich menedżerów którzy mieli dobre opinie u swych przełożonych wyróżnił 10 ról które najczęściej pełnią menedżerowie:

1. Role interpersonalne
Role interpersonalne-wynikają z formalnej pozycji menedżera i jego władzy:
a) reprezentant-menedżer będąc przedstawicielem organizacji musi pełnić związane z tym funkcje symboliczne i ceremonialne.
b) przywódca- menedżer musi odpowiednio oddziaływać na pracowników aby osiągać cele organizacji, rola ta wiążę się z właściwym komunikowaniem, motywowaniem doborem rozwojem i oceną pracowników.
c) łącznik-utrzymuje stosunki między firmą a otoczeniem zewnętrznym. Pełni również rolę łącznika wewnątrz organizacji.

2. Role informacyjne
Role informacyjne-wynikają z pełnionych przez menedżerów ról interpersonalnych.
a) monitor- menedżer poszukuje informacji istotnych dla firmy, rejestruje, analizuje i ocenia gromadzone dane.
b) przekaźnik - menedżer dostarcza wyselekcjonowane informacje członkom organizacji.
c) rzecznik w firmie - menedżer prezentuje oficjalne informacje przed osobami z zewnątrz organizacji.

3. Role decyzyjne
a) przedsiębiorca - przejawia się w badaniu nowych rynków uruchamianiu nowych przedsięwzięć, inicjowaniu i wprowadzaniu zmian.
b) rozdzielający zasoby - podejmuje decyzje dotyczące przeznaczenia zasobów rzeczowych, podziału zasobów finansowych, rozmieszczania zasobów ludzkich.
c) kierujący zaburzeniami - usprawnia struktury organizacyjne.
d) negocjator - prowadzi negocjacje w samej organizacji jak i poza nią (na zewnątrz negocjuje umowę ze związkami zawodowymi, a wewnątrz mediator w sporze miedzy pracownikami).
Rozdział II
Podział menedżerów
Menedżerowie mogą wykonywać swoje zadania na różnych szczeblach organizacji i różnych obszarach jej działania.

1. Podział menedżerów ze względu na predyspozycje psychiczne
a) entrepreneur - to przedsiębiorca który zakłada i kieruje firmą na własny rachunek podejmując ryzyko w nadziei na sukces. Ceni niezależność.
b) intrapreneur - to człowiek posiadający zdolność do kierowania firmą. Cechuje go zdolność do ryzyka w przedstawianiu i realizowaniu własnych pomysłów lecz nie odczuwa potrzeby własnej firmy.

2. Podział menedżerów ze względu na poziom zarządzania.
a) menedżer funkcjonalny - ponosi odpowiedzialność za jeden rodzaj działalności np. produkcję.
b) menedżer liniowy - ponosi odpowiedzialność za całą jednostkę. Odpowiada za wszystkie rodzaje działań tej jednostki. Każdy z nich stoi na czele względnie samodzielnego pionu.

Rozdział III.
Umiejętności menedżerskie.
Poziom umiejętności zależny jest od posiadanej wiedzy, na którą składają się zdolności osobiste, kwalifikacje, doświadczenie i wreszcie postawa i motywacja. W literaturze poświęconej zarządzaniu wskazuje się na cztery ważne rodzaje umiejętności menedżerskich. Są to:
- umiejętności techniczne,
- umiejętności koncepcyjne,
- umiejętności interpersonalne,
- umiejętności wywierania wpływu,
- umiejętności diagnostyczne i analityczne.

1. Umiejętności techniczne
Umiejętności techniczne są to umiejętności niezbędne do wykonywania pracy lub zrozumienia sposobu, na jaki wykonywana jest konkretna praca w ramach organizacji.
Inżynierowie, projektanci, lekarze czy księgowi dysponują umiejętnościami technicznymi niezbędnymi do wykonywania odpowiednich zawodów. Wszyscy oni dochodzą do podstawowych umiejętności technicznych kończąc różnorakie uczelnie i szkoły. Następnie nabierają doświadczenia w rzeczywistych sytuacjach w pracy, doskonalą się, aż staną się faktycznie menedżerami, szefami działu chirurgii czy wspólnikami firmie doradztwa księgowego. Tacy menadżerowie spędzają znaczną część swojego czasu pracy na szkoleniu
swoich podwładnych i odpowiadaniu na pytania związane z problemami w pracy. Mają oni, bowiem wiedzieć, na czym polega wykonywanie zadań przez nadzorowanych przez nich pracowników. Umiejętności techniczne służą, więc kierownikowi do pełnienia operacyjnych funkcji kierowniczych polegających na nadzorowaniu i instruktażu podwładnych, co oznacza niekiedy konieczność zademonstrowania sposobu wykonywania czynności. W takich sytuacjach kierownik winien wykazywać się sprawnością techniczną wykonywania czynności realizowanych przez jego podwładnych. Tak, więc umiejętności techniczne umożliwiają przekazywanie podwładnym wiedzy niezbędnej do zachowania się przez nich w pożądany sposób. Wraz z awansowaniem na wyższe szczeble kierownicze rośnie znaczenie umiejętności ogólno kierowniczych, na które składają się umiejętności koncepcyjne i umiejętności wywierania wpływu.

2. Umiejętności koncepcyjne
Umiejętności koncepcyjne - należą do zdolności menedżera do myślenia obstrukcyjnego. Menedżerowie muszą mieć potencjał intelektualny, który pozwoli im zrozumieć ogólne funkcje organizacji i jej otoczenia, uchwycić sposób, w jaki poszczególne części organizacji łączą się w jedną całość, i patrzeć na samą organizację w sposób całościowy
Na najwyższych szczeblach umiejętności koncepcyjne obejmują te umiejętności, które wiążą się z wyznaczaniem celów dla całego obszaru kierowania lub opracowaniem sposobów realizacji zadanych celów. Oznaczają one, więc umiejętności z zakresu:
- planowania celów dla kadry kierowniczej jednostki organizacyjnej
- pozyskania środków i zasobów realizacji celów i zadań
- dzielenia się uprawnieniami
- kształtowania obszarów odpowiedzialności podwładnych
Umiejętności te umożliwiają, zatem podwładnemu tworzenie warunków, których podwładni będą mogli sprawnie realizować postawione przed nimi zadania.

3. Umiejętności interpersonalne
Trzecią grupą wyżej wymienionych umiejętności są umiejętności komunikacji interpersonalnej. Menedżerowie dużo czasu spędzają z ludźmi zarówno wewnątrz organizacji, jak i poza nią. Z oczywistych powodów menedżer musi być wyposażony w zdolność nawiązywania łączności z jednostkami i grupami, rozumienia ich i motywowania. W miarę awansowania menedżer musi umieć współżyć z podwładnymi, innymi menedżerami równymi mu rangą oraz osobami z wyższych szczebli organizacyjnych. Ze względu na pełnione role muszą oni umieć pracować z dostawcami, klientami, inwestorami i innymi partnerami z poza organizacji. Choć wielu menedżerów osiągnęło liczne sukcesy mimo braku umiejętności interpersonalnych, ich posiadanie znacznie zwiększa sukces pracy menedżera.

4. Umiejętności wywierania wpływu
Równie ważne są umiejętności wywierania wpływu, czyli te, które kształtują poziom motywacji podwładnych do pożądanych zachowań. Obejmują one cechy:
- przywódcze (autorytet),
- umiejętności motywacji bezpośredniej,
- umiejętności kreowania postaw ( kształtowania poczucia odpowiedzialności, rozbudzenia potrzeb, delegowania uprawnień itp.),
- zdolności pedagogiczne (trening i szkolenia).
Umiejętności te umożliwiają tworzenie klimatu motywacyjnego służącego temu, aby podwładni chcieli zachowywać się w odpowiedni sposób.
Niestety w wielu organizacjach istnieje bardzo słaby system motywacyjny. Brak jest wyraźnych bodźców ekonomicznych. Słaby system motywacyjny i słaby system informacyjny powoduje, że pracownicy nie wiedzą, czego się od nich oczekuje, za co mogą być nagradzani, a za co karani. Ponadto menedżerowie nie wkładają zbyt wiele wysiłku, aby w inny sposób motywować pracowników, np.: poprzez bardziej motywacyjny podział zadań czy też ustalanie ambitniejszych celów z pracownikami.

5. Umiejętności diagnostyczne i analityczne.
Menedżer, któremu się powiodło posiada również umiejętności diagnostyczne i analityczne, czyli umiejętności analizowania i diagnozowania problemów organizacji, badania ich symptomów opracowania racjonalnych rozwiązań, więc zaprojektowania najwłaściwszej reakcji w danej sytuacji i powzięcia rozsądnej decyzji. Umiejętności te sprawdzają się także w sytuacjach korzystnych, na przykład:
Spółka może dostrzega, że jej sprzedaż rośnie w tempie dużo wyższym od oczekiwanego. Oczekiwanego możliwych przyczyn mogą wchodzić w grę niskie ceny, wyższy niż oczekiwany popyt lub wysokie ceny konkurencji. Menedżer stosuje, więc umiejętności diagnostyczne w celu określenia, jaka jest przyczyna eksplozji sprzedaży i jak najlepiej ją wykorzystać.

Rozdział IV
Cechy wybitnego menedżera.
Wzorcowemu menedżerowi przypisuje się dzisiaj różne, bardzo korzystne cechy. Uważa się, że musi on mieć zarówno autorytet formalny, jak i nieformalny, zasądzających się na władzy, umiejętnościach fachowych (kompetencjach) i racjonalności działania musi (kreatywności). Musi on mieć osobowość „wartą\" tego, aby go słuchać. W świetle opinii specjalistów zajmujących się zarządzaniem w przyszłości, cechy wybitnego menadżera to:
- wysokie kwalifikacje zawodowe (doskonały specjalista), wiedza psychologiczna i zdolności organizacyjne;
- umiejętności komunikowania się z ludźmi i rozumienia ludzi, uznanie dla ich poczucia wartości i osobowego znaczenia;
- poczucie odpowiedzialności społecznej i zmysł pracy zespołowej, stwarzanie pozytywnej motywacji do pracy i dbanie ojej właściwą atmosferę;
- bezpośrednie, odważne angażowanie się w problemy, gotowość ponoszenia ryzyka i odpowiedzialności za podjęte decyzje;
- dbałość o wspólne interesy i uznane wartości, poczucie wspólnoty przy rozwiązywaniu problemów;
- umiejętności kalkulacji i analizowania poziomu ryzyka, poszukiwania szans i szybkiego reagowania na pojawiające się okazje;
- koncentracja działań na podstawie ustalonych priorytetów oraz cierpliwość, wytrwałość i upór w dążeniu do celu;
- zdolność do działania pod naciskami zewnętrznymi, utrzymania sprawności w sytuacjach pełnych napięć i świadomość granic własnych możliwości (odporność na frustracje i obciążenia psychiczne);
- uczciwe załatwianie spraw z innymi partnerami, tworzenie atmosfery szczerości i otwarcia, wyrozumiałość i jasne wyrażanie swoich myśli;
- poczucie własnej wartości, pewność siebie, przedsiębiorcze myślenie, zdolność przewidywania, umiejętność godzenia racjonalności z intuicją;
- posiadanie wizji rozwoju przedsiębiorstwa i konieczność wprowadzania zamian, będących podstawą kreatywnych zyskownych działań, oraz umiejętność łączenia zagadnień bieżących z perspektywicznymi;
- odczuwania potrzeb uzupełniania zdobytej wiedzy i umiejętności.

Rozdział V
Menedżer w przedsiębiorstwie przyszłości.
Globalna konkurencja powoduje powstawanie nowych problemów, problemów przede wszystkim zaostrza wymagania wobec „doskonałości\" menedżerów. Aby się utrzymać w wyścigu ekonomicznym, niezbędne będzie systematyczne wprowadzanie innowacji; nowych wyrobów, usług i procesów. Procesów przedsiębiorstwie przyszłości, obok jakości i innowacji, badań i marketingu, niewątpliwie najważniejszym kryterium sprawności menadżera będą „stosunki z ludźmi\", gdyż ludzie będą największym dobrem przedsiębiorstwa.
W zarządzaniu w przedsiębiorstwem przyszłości wiele dotychczasowych umiejętności z pewnością nadal będzie niezbędnych. Nadal ważna będzie szeroka wiedza, duże doświadczenie i wyobraźnia. Nie można ich jednak uzyskać bez takich cech jak inteligencja, kreatywność, umiejętność analitycznego myślenia i ogólnych zdolności. Bez nich nie można nauczyć się wyciągania logicznych wniosków, pokonywania przeszkód, osiągania celów i wyrobienia sobie autorytetu.
Powstają też nowe umiejętności związane z procesami demokratyzacji życia w pracy i zmiennością otoczenia, a zwłaszcza rynku. Wiele z tych umiejętności można się nauczyć, uzupełniając swoją wiedzę i zmieniając konwencjonalne sposoby tzw. produkcyjnego myślenia, z także korzystając z techniki komputerowej i pomocy doradców. Aby być menadżerem, niekoniecznie trzeba mieć charyzmę przywódcy, a więc zdolność do przekonania innych, by starali się realizować wyznaczone cele. Przywódcę kreują przede wszystkim jego indywidualne cechy charakteru, dla menadżera zaś ważne jest, w jaki sposób podejmuje on decyzje, jaka jest ich jakość i traktuje ludzi w przedsiębiorstwie (umiejętności decyzyjne i interpersonalne). Są to działania wymagające niewątpliwie dużych umiejętności. Jednakże, jeśli chce się byś dobrym menedżerem - wszystko to nie wystarcza. Od menadżera wymagana jest, bowiem silna osobowość charakter, a wykształcenie i specjalizacja fachowa stwarzają dopiero ich podstawy tylko taki, bowiem menedżer potrafi przeobrazić to, co potencjalne, w to, co rzeczywiste, i zwykłych ludzi skłonić do robienia rzeczy niezwykłych.
Dobry menadżer musi przede wszystkim byś skuteczny. Skuteczność menadżera podkreśla P.F. Drucker - jest z pewnością jednym z podstawowych wymagań grze o skuteczność organizacji i sama w sobie stanowi najważniejszy wkład w rozwój organizacji. Zdaniem tego autora, istnieje pięć nawyków umysłu, które trzeba sobie wrobić, żeby zostać skutecznym menedżerem. Można je sformułować następująco:
- Skuteczni menedżerowie wiedzą, na czym schodzi im czas. Cechuje ich szczególna troska o poszanowanie swojego i cudzego czasu.
- Skuteczni menedżerowie skupiają się na świecie zewnętrznym organizacji.
- Skuteczni menedżerowie budują na zaletach, a nie na słabościach, słabościach siłach własnych.
- Skuteczni menedżerowie koncentrują się na paru głównych dziedzinach, w których mogą przynieść wybitne rezultaty.
- Skuteczni menedżerowie podejmują skuteczne decyzje. Starają się podejmować niewiele decyzji, ale za to o zasadniczym znaczeniu.
- Skuteczni menedżerowie potrafią tworzyć wizję i mają dar narzucania innym swoich koncepcji, a także angażowania ich do współpracy.
- Skuteczni menedżerowie odznaczają się zdecydowaniem w realizacji swojej wizji. Zdecydowanie to siła charakteru człowieka, który dokonuje tego, co wydaje się niemożliwe, konsekwentnie dąży do realizacji swoich planów i na przekór niesprzyjającym ocenom i postawą potrafi wytrwać w swoim zdecydowaniu.

Zakończenie.
Dobre przygotowanie menedżerów do sprawowania funkcji kierowniczych jest bardzo ważnym czynnikiem kształtowania konkurencyjności przedsiębiorstw.
Badania przeprowadzone w roku 1994 przez profesorów f. Aguillar i g. Loveman z Harvard Bussines Schyl w zakresie wyzwań menedżerskich dowiodły, że w krajach europy zachodniej jednym z największych wyzwań są kompetencje kadry kierowniczej. Jako główny czynnik sukcesu wymienia się potrzebę szkoleń, w tym przede wszystkim w obszarze zarządzania strategicznego, marketingu, zarządzania finansami zasobami ludzkimi. Obecnie rysuje się obraz menadżera, który ceni kompetencje techniczne i bardziej niż kompetencje w zarządzaniu, małą uwagę przywiązuje do zarządzania kadrami, za podstawowe źródło władzy uznaje władzę eksperta a podwładnych przekonuje stosując najczęściej groźby.
Menedżer ten identyfikuje swój sukces z zajmowaniem wysokich stanowisk mimo barku wyraźnej wizji optymistycznie widzi przyszłość swojej firmy. Menedżer ten ma wysoką samoocenę, uważa, że może wpływać na swój los, ale z drugiej strony przywiązuje dużą rolę do tego, co sądzi o nim otoczenie, stosując zasady zależnie od okoliczności.

Bibliografia:
1. Józef Penc \' Zarządzanie dla przyszłości\" wyd. Profesjonalna szkoła biznesu. Kraków, 98r.
2. Ricky W. Gryffin „ Podstawy zarządzania organizacjami\"
3. Alfred Czermonski, Małgorzata Czerska, Bogdan Nogalski, Ryszard Rutka, Jerzy Apanowicz. ,, Zarządzanie organizacjami\" wyd. Dom organizatora, Toruń 2001 r.
4. H.Bieniok i Zespól ,,Metody sprawnego zarządzania\" wyd. AW „Placet\" Warszawa 1997r.
5. K.Bolesta-Kukułka „Polityka personalna i strategii rozwoju firmy\" wyd. MSM, Warszawa 1995r.
6. P.F. Drucker „Menedżer skuteczny\" wyd. Akademia /ekonomiczna, Kraków 1994 r.

Do góry