Ocena brak

Kim jest Patrick Christopher Steptoe?

Autor /Huzar Dodano /31.01.2012

Pierwsze tak zwane „dziecko z pro­bówki" przyszło na świat w 1978 r. Choć początkowo metoda sztucznego zapłodnienia budziła kontrowersje, dziś w wielu krajach stała się rutynowym zabiegiem medycznym, dającym wielu bezdzietnym parom możliwość stworzenia pełnej rodziny.
Do wynalezienia metody sztucznego zapłod­nienia doprowadziły prace lekarza położ­nika, Patricka Steptoe'a, współpracującego z biologiem dr Robertem Edwardsem. Ich dłu­goletnie próby zakończyły się sukcesem 25 lipca 1978 r., kiedy to urodziła się dziewczynka, Louise Brown - pierwszy człowiek poczęty poza organi­zmem matki. Prasa nazwała Louise „dzieckiem z probówki", gdyż zapłodnienie miało miejsce in vitro (w probówce).
Patrick Christopher Steptoe urodził się 9 czerw­ca 1913 roku, w Witney, niedaleko Oksfordu. W ro­ku 1939 ukończył szkołę medyczną i zaciągnął się do marynarki wojennej, gdzie pracował w charak­terze chirurga wojskowego w randze porucznika. Po zakończeniu wojny powrócił do szkoły medycz­nej , by studiować położnictwo. W roku 1949 został konsultantem medycznym w szpitalu rejonowym w Oldham w hrabstwie Lancashire.
Już na początku lat 60. Steptoe utwierdził się w przekonaniu, że laparoskopia (badanie stanu pło­du przez wprowadzenie do jamy brzusznej kobiety ciężarnej specjalnego wziernika) jest prostą i sto­sunkowo bezpieczną metodą badawczą, korzyst­niejszą w wielu przypadkach od tradycyjnych, bar­dziej inwazyjnych zabiegów chirurgicznych. Podczas wizyty w Paryżu zainspirowały go prace doktora Raoula Palmera, który udoskonali! meto­dę laparoskopii. Steptoe dowiedział się tam, że za pomocą laparoskopu można badać między innymi jajniki i właśnie ten aspekt zastosowania przyrzą­du zainteresował go najbardziej.

Pod koniec lat 60. Steptoe podjął współpracę z Ro­bertem Edwardsem, biologiem, który prowadził badania nad mechanizmem zapłodnienia. Naukow­cy podjęli próby wprowadzenia komórek jajowych albo plemników do organizmu kobiety lub prze­prowadzenia zapłodnienia w warunkach laborato­ryjnych poza organizmem kobiety (metoda sztucz­nego zapłodnienia).
Poczynaniami Steptoe'a i Edwardsa kierowało pragnienie, by nie mające dotąd dzieci pary mogły doczekać się potomstwa, ale naukowcy zdawali sobie dobrze sprawę z tego, że w ślad za ich od­kryciami pojawią się wątpliwości etyczne, szcze­gólnie dotyczące możliwości klonowania ludzi i spełniania przez niektóre kobiety roli matek za­stępczych. Tymczasem badacze mieli na uwadze tylko fakt, że ich prace pozwolą lepiej poznać pro­ces rozwoju płodu od zarodka, a co za tym idzie, rozszerzyć zakres opieki medycznej również na te najwcześniejsze etapy życia ludzkiego.
Na początku lat 70. umocnił się ruch przeciwni­ków odkryć Steptoe* a; jego działalność zbiegła się z wieloma nieudanymi próbami wprowadzenia za­rodków do macicy. Steptoe nie załamał się, ciągle był przekonany o wielkiej wartości swojej pracy.
Następnym krokiem naprzód było opracowanie metod zamrażania komórek jajowych i zarodków, jak również udoskonalanie terapii hormonalnej. Oznaczało to, że pobranie komórek jajowych z or­ganizmu kobiety i wprowadzenie zarodka do maci­cy mogło mieć miejsce w optymalnej fazie cyklu menstruacyjnego (jajeczkowanie).
W roku 1978, w którym urodziło się pierwsze dziecko z probówki, dr Steptoe osiągnął wiek emerytalny - 65 lat, a zatem musiał zrezygnować w pracy w publicznej służbie zdrowia. Razem z Edwardsem otworzyli własną klinikę, w której dopiero pod koniec roku osiemdziesiątego konty­nuowali badania.
W ostatnich latach życia dr Steptoe poświęcał wiele czasu kształceniu swoich następców. Tuż przed śmiercią na raka w 1988 r. stwierdził, że gdy­by nie jego praca, tysiące ludzi na całym świecie ni­gdy nie miałoby szansy na posiadanie potomstwa.

Podobne prace

Do góry