Ocena brak

Kilka zwyczajna, tiulka

Autor /Bonifacy78 Dodano /31.01.2012

Wygląd: sardynkowate, bardzo wydłużone ciało okryte dużą, łatwo odpadającą kolistą łuską. Wysokość ciała wynosi ponad 20% całkowitej jego długości. Krótka płetwa grzbietowa. Brak linii bocznej. Dwa ostatnie promienie płetwy odbytowej wydłużone. Górna szczęka bez wcięcia. Żuchwa nie sięga do tylnego brzegu oka. Szczęki i lemiesz bezzębne. Mały, górny otwór gębowy. Oczy bez tłuszczowej powieki. Od gardła do odbytu biegnie ostry kil utworzony z łusek. Wyrostki filtracyjne w liczbie 52-64 (przeciętnie 58).

Ubarwienie: grzbiet i wierzch głowy jasnoszare do zielonawo połyskujących, boki i brzuch srebrzyste; za pokrywą skrzelową brak jakichkolwiek plam.  

Długość: 8-12, maksymalnie do 17 cm.

Występowanie: w morzach Czarnym i Azows-kim, oraz w dolnym biegu większych rzek ich zlewisk (Dunaju, Dniestru, Bohu, Dniepru, Donu, Kubania), a także w jez. Paleostomi w Gruzji. Ze zlewiska Morza Kaspijskiego znane są jej 2 podgatunki: anadromiczna, wędrowna k. kaspijska (C. c. caspia), docierająca do środkowego biegu Wołgi, Uralu i Tereku, i wyłącznie słodkowodna k. szarkalska" (C. c. tschar-chaiensis) z jez. Szarkał na Nizinie Nadkaspijskiej w dorzeczu Uralu, cechująca się wysokim, bardzo silnie bocznie spłaszczonym ciałem.

Tryb życia i rozród: k. zwyczajna jest wędrowną, anadromiczną rybą, która od kwietnia do czerwca wpływa do rzek i ciągnie w górę ich biegu. Samica składa do 30 000 jaj, z których po 3-4 dniach następuje wyląg. Dojrzewa płciowo po 2-3 latach; żyje 5 lat.

Pokarm: bezkręgowce żyjące w toni wodnej.

Podobne prace

Do góry