Ocena brak

Kieszonka krtaniowa

Autor /bianka Dodano /11.01.2012

Kieszonka krtaniowa (venlriculus laryngis) jest to podłużna wypustka boczna błony śluzowej, do której szczelinowate wejście leży obustronnie między fałdem kieszonki krtaniowej i fałdem głosowym. Kieszonka ta sięga ocl chrząstki tarczowatej aż do chrząstki naiewkowatcj. Często ze swej przedniej połowy pionowo ku górze wysyła ona szczelinowaty zachyłek zwany woreczkiem krtaniowym (sacculus laryngis) .

Woreczek krtaniowy wciska się z każdej strony między fałd kieszonki krtaniowej a płytkę chrząstki tarczowatej. gdzie przylega do mięśni tej okolicy lub też leży między nimi. Jest on bardzo zmiennej wielkości; zazwyczaj dochodzi do górnego brzegu chrząstki tarczowatej lub nieco niżej, nieraz jednak może sięgać aż do rogów większych kości gnykowej i do nasady języka. Przy silnym napięciu tłoczni brzusznej czasem obustronnie na szyi mogą być widoczne nabrzmienia wywołane wypełniającymi się powietrzem woreczkami krtaniowymi: opróżniają się one przy ucisku wydając wyraźny szmer. I małp człekokształtnych woreczki te występują stale w postaci wielkich worków krtaniowych, które jako narządy rezonacyjne wybitnie wzmacniają głos. U goryla sięgają one pod mięśniem szerokim szyi aż do mostka i mają jeszcze dalsze wypustki, które mogą dochodzić do jamy pachowej. Pojemność worka wynosi około 6 litrów. Ponieważ u ludzkiego noworodka stale występuje dobrze rozwinięty woreczek należy przyjąć, że u człowieka jest on narządem szczątkowym; wskazuje na to również jego wielka zmienność osobnicza.

Podobne prace

Do góry