Ocena brak

Kiełb, kiełb krótkowąsy

Autor /Fabrycy Dodano /01.02.2012

Wygląd: wydłużone, prawie obłe ciało z krótkim, wysokim trzonem ogonowym. Długa głowa o dużych oczach, krótkim, tępym pysku i dolnym otworze gębowym. Górna szczęka z krótkimi wąsikami, które skierowane do tyłu sięgają najwyżej do środka oka. Duże łuski koliste, 40-45 wzdłuż linii bocznej. Płetwa grzbietowa z 9-10, odbytowa z 8-9 promieniami. Zęby gardłowe dwuszeregowe [2]3.5-5.3[2j.  

Ubarwienie: grzbiet czarniawo-, zielonkawo- lub niebieskawobrązowy, boki jaśniejsze z podłużnym rzędem fioletowo lub niebieskawo opalizujących plam, brzuch białawo połyskujący. Płetwy nieparzyste z ciemnymi punktami.

Długość: 8-14, do 20 cm.

Występowanie: w Europie szeroko rozmieszczony aż po Ural; Syberia. Z Bałkanów i zlewiska czarnomorskiego opisano szereg jego podgatunków, m.in. k. dunajskiego (6. g. obtusirostris), którego obecność w Polsce stwierdzono w Czarnej Orawie oraz k, dniestrzańs-kiego (G. g. sarmaticus), odkrytego w Strwiążu i jego dopływach Stebnik i Jasienka. Poza tym w całym kraju występuje pospolicie podgatunek nominotypowy G. g. gobio.

Środowisko: bystro płynące wody krainy pstrąga i lipienia oraz strefy przybrzeżne czystych jezior o dnie piaszczystym i żwirowatym.

Tryb życia: ta towarzyska ryba przebywa latem na płyciznach, a zimą w głębszych miejscach.

Rozród: tarło od maja do czerwca. Lepkie jaja są składane na rośliny lub kamienie w płytkich miejscach w wartkim nurcie.

Pokarm: bezkręgowce denne, ikra ryb.

Podobne prace

Do góry