Ocena brak

Kiełb białopłetwy

Autor /Fabrycy Dodano /01.02.2012

Wygląd: bliski krewny k. Kesslera, ale cechujący się krótszym trzonem ogonowym. Dtuga, plaska głowa o dużych oczach (średnica oka równa lub większa od odległości między oczami), krótkim, tępym pysku i dolnym otworze gębowym. Skierowany do tyłu wąsik sięga do tylnej krawędzi oka. Duże łuski koliste, 39-43 wzdłuż linii bocznej, a między linią boczną a nasadą płetwy brzusznej 4 rzędy łusek. Podgardle zwykle nagie, nie pokryte łuskami. Płetwa grzbietowa z 10, odbytowa z 8-9 promieniami. Zęby gardłowe dwuszeregowe 3.5-5.3. 

Ubarwienie: grzbiet ciemny, zielonkawy do brązowawego, boki jaśniejsze z rzędem ciemnych, okrągławych plam bezpośrednio nad linią boczną, brzuch białawy. Pory linii bocznej są ujęte od góry i od dołu w 2 smugi pigmentu (tak jak u piekielnicy). Płetwy grzbietowa i ogonowa bezbarwne, ewentualnie z tylko słabo zaznaczonymi 1-2 pasami niewyraźnych plamek, po czym łatwo go odróżnić od obu pozostałych rodzimych gatunków kiełbi.

Długość: 8-10, do 13 cm.

Występowanie: gatunek południowo-wschod-nioeuropejski, występujący w zlewisku mórz Czarnego i Kaspijskiego (Dunaj, od Ostrawy, Dniestr, Boh, Dniepr, Don, Wołga). K. białopletwy został w 1965 r. stwierdzony również w środkowej Wiśle i w Narwi koło Różana (załączona mapa rozmieszczenia nie uwzględnia tych stanowisk); jest objęty ochroną gatunkową.

Środowisko: spokojne, głębsze miejsca w środkowym i dolnym biegu większych rzek.

Tryb życia: towarzyska, stadnie żyjąca ryba.

Rozród: tarło od maja do czerwca.

Pokarm: drobne organizmy bentoniczne, glony.

Podobne prace

Do góry