Ocena brak

Kiedy żył Tomasz z Akwinu i co napisał? Przedstaw główne tezy jego metafizyki

Autor /Olaf Dodano /06.07.2011

Święty Tomasz z Akwinu jest uważany za najwybitniejszego filozofa okresu średniowiecza. Urodził się w 1224 r. w hrabiowskiej rodzinie w Akwinie koło Neapolu. W roku 1273 Tomasz zachorował , zmarł rok później.

Pisma Tomasza są bardzo liczne. Przede wszystkim pozostawił 3 wielkie dzieła, z których każde rozważa całokształt ówczesnych zagadnień.

  • Komentarz do sentencyj Piotra Lanbarda, pisany wcześnie podczas pierwszego pobytu w Paryżu w związku z wygłaszanymi tam wykładami.

  • Suma filozoficzna”, zaczęta w Paryżu, skończona w Rzymie w 1264 r.

  • Suma teologiczna”, najkompletniejsze, główne dzieło Tomasza z Akwinu, zaczęta w 1265 r., pisana do końca życia i niedokończona.

Obszerne komentarze do całego prawie Arystotelesa stanowią jeszcze jeden wykład poglądów filozoficznych Tomasza. Poza tym zostawił wiele pac monograficznych pisanych przeważnie w związku z dysputami uniwersyteckimi, oraz prac aktualnych o charakterze polemicznym np. przeciw Wilhelmowi de Saint – Amour, przeciw Sigerowi z Brabantu.

W swojej metafizyce Tomasz posługuje się pojęciami i rozróżnieniami Arystotelesa, z których wiele zdążyło się już zadomowić w filozofii średniowiecza. Pojęcia te odgrywają główną rolę w kształtowaniu się poglądów Tomasza na naturę stworzenia i jego związku z Bogiem, oraz na naturę duszy ludzkiej.

Metafizyka Arystotelesowska zajmowała się głównie substancjami i przyczynami. Naturą substancji, przyczynami ich zmian oraz celami, którym służą, interesował się też Tomasz.

Według jednej z definicji substancja to byt obdarzony samodzielnym istnieniem (istnieniem samym w sobie). Tak na przykład pies jest substancją, ponieważ istnieje sam w sobie, podczas gdy kolor czerwony nie jest substancją, gdyż może istnieć jedynie w czymś innym – w substancji. Dla Tomasza z Akwinu substancją jest to wszystko, co Bóg stworzył, powołując świat do istnienia, i co w dalszym ciągu stwarza. Niektóre substancje są cielesne (rzeczy tworzące świat materialny), inne są bezcielesne (dusze ludzkie i aniołowie).

Tomasz utrzymywał, że substancja składa się z dwóch części: materii i formy, z których żadna nie może istnieć samodzielnie. Materia sama w sobie nie ma żadnych właściwości, chociaż ma możność ich posiadania. Z kolei właściwości nie mogą istnieć inaczej jak w substancji: są tym, co czyni materię substancją zaktualizowaną. Zarazem materia jest tym, co indywiduuje (ujedostkawia) substancję, to znaczy umożliwia istnienie dwóch egzemplarzy tego samego gatunku.

Podobne prace

Do góry