Ocena brak

Kiedy stosujemy sztuczny rozrusznik serca?

Autor /Joanna Dodano /31.01.2012

Skutecznym sposobem zastąpienia uszkodzonego serca jest zastosowanie sztucznego rozrusznika. Mechanizm ten podtrzymuje bicie serca w rytmie 70 razy na minutę, przez generowanie krótkich impulsów elektrycznych o niskim natężeniu. Impulsy te wywołują rytmiczne skurcze mięśnia sercowego.

Naturalny rozrusznik serca, czyli zatoka, narzuca określony rytm pracy serca. Ważne jest, by ta regularność została zachowana, ale czasami dochodzi do zmian częstości pracy serca; mówimy wtedy o zaburzeniach rytmu serca (arytmii). Najcięższym z nich jest migotanie komór, które leczymy stosując defibrylację (służy do tego urządzenie zwane defibrylatorem). Zabieg ten polega na pobudzeniu pracy serca za pomocą krótkiego, silnego impulsu elektrycznego.

U osoby zdrowej impuls z zatoki stymuluje skurcz komór, dwóch górnych części serca. Impuls ten powstaje w maleńkim węźle tkanki, nazywanym zatokowo-przedsionkowym, znajdującym się w ścianie prawego przedsionka. Drugi impuls w węźle przedsionkowo-komorowym wywołuje skurcz komór, dolnych części serca. Jeśli węzeł zatokowo-przedsionkowy jest zniszczony przez chorobę, węzeł przedsionkowo-komorowy może przejąć jego funkcje, ale obecnie chirurdzy potrafią wymienić wadliwie działającą część na urządzenie mechanicznie sterujące pracą serca. Taki sztuczny rozrusznik pobiera energię elektryczną z baterii o długim działaniu, umieszczonych w nie krępującym miejscu, na przykład pod ramieniem pacjenta. Sztuczny rozrusznik może regulować działanie serca przez okres do 6 lat, potem może zaistnieć konieczność jego wymiany.

Podobne prace

Do góry