Ocena brak

KATYŃ - masowe groby

Autor /smerfetka Dodano /25.02.2011

Miejsce kaźni ponad 4200 obywate­li polskich (żołnierzy, oficerów, po­licjantów, celników), którzy po 17 września 1939 r. dostali się do niewoli radzieckiej lub zostali are­sztowani przez *NKWD. Ogółem 230 tys. polskich żołnierzy dostało się do niewoli (taką liczbę podał 31 października 1939 r. na posiedzeniu Rady Najwyższej ZSRR Wiaczesław *Mołotow).

Z nich ok. 15 tys. oficerów, a także policjan­tów, żandarmów, celników, osób cywilnych oddzielono i skierowano do trzech obozów: w Kozielsku pod Smoleńskiem, Starobielsku w pobli­żu Charkowa i Ostaszkowie w ob­wodzie kalinińskim. 5 marca 1940 r. Biuro Polityczne Komitetu Central­nego WKP(b) podjęło decyzję o li­kwidacji jeńców z tych trzech obo­zów, uzasadniając ją wykryciem przez „organa NKWD wielu kontr­rewolucyjnych powstańczych orga­nizacji w zachodnich obwodach Ukrainy i Białorusi. W tych orga­nizacjach aktywną przywódczą rolę odgrywają byli oficerowie byłej pol­skiej armii, byli policjanci i żan­darmi".

Według tego dokumentu w Ostaszkowie, Starobielsku i Ko­zielsku przebywało 14 736 jeńców, w tym 144 urzędników, obszarni­ków i księży. Na tym samym posie­dzeniu zapadła decyzja o rozstrze­laniu 11 tys. osób aresztowanych na ziemiach zagarniętych przez ZSRR we wrześniu 1939 r. i prze­trzymywanych w więzieniach. De­cyzja ta stała się podstawą do wyda­nia rozkazu o tzw. rozładowaniu trzech obozów i przekazaniu zatrzy­manych do dyspozycji zarządów NKWD w Charkowie, Smoleńskui Kalininie.

W kwietniu oraz maju 1940 r. jeńców z Kozielska przewieziono przez Smoleńsk do Gniezdowa, skąd przetransportowano ich do lasu w Katyniu i tu zamordowano każdego z nich strzałem w tył gło­wy. 13 kwietnia 1943 r. władze nie­mieckie, których wojska zajęły ten rejon, ogłosiły odnalezienie zbioro­wych mogił kryjących zwłoki 10-12 tys. polskich oficerów. Od 15 kwietnia do 7 czerwca 1943 r. na terenie lasu katyńskiego pracowała Komisja Techniczna Polskiego Czerwonego Krzyża, która ekshu­mowała 4243 zwłoki i na podsta­wie znalezionych dokumentów stwierdziła, że zbrodni dokonano w okresie od końca marca do po­czątku maja 1940 r.

Władze ra­dzieckie zaprzeczyły tym ustale­niom i oświadczyły, że oficerów polskich rozstrzelali Niemcy jesie­nią 1941 r. Ponadto rząd radziecki rozpętał kampanię propagandową, zarzucając rządowi polskiemu na­stawienie prohitlerowskie, i w nocy z 24 na 25 kwietnia 1943 r. zerwał z nim stosunki dyplomatyczne. Po wyparciu wojsk niemieckich przez Armię Czerwoną radziecka komisja 24 stycznia 1944 r. ogłosiła raport stwierdzający, że zbrodni dokonali Niemcy.

13 kwietnia 1990 r. rząd radziecki oficjalnie przyznał, że rozkaz rozstrzelania Polaków wy­dały władze radzieckie i został on wykonany przez żołnierzy NKWD.

Podobne prace

Do góry