Ocena brak

KASPROWICZ ANTONI

Autor /ortografia Dodano /27.02.2012

KASPROWICZ ANTONI ur. 12 IV 1908 w Łodzi, poeta i prozaik. Pochodzi z rodziny robotniczej. Uczęszczał do Wieczorowego Gimn. Handlowego w Łodzi. Pracował w różnych zawodach. Podczas wojny na przymusowych robotach w Rzeszy. Po wyzwoleniu działacz kult.-oświat., red. Pol. Radia. Debiutował 1928 w piśmie „Hasło Łódzkie". Publikował w prasie łódz., także w „Lewarze", „Sygnałach", „Lewym Torze", „Skamandrze", po wojnie m. in. w „Kuźnicy", „Wsi", „Łodzi Lit.", „Kamenie" i „Odgłosach". Wiersze K. bliskie są ideowo i artystycznie międzywojennym koncepcjom „poezji proletariackiej". Jego twórczość, silnie związana z Łodzią, odzwierciedla życie miasta. Po wojnie K. sięgnął po motywy uniwersalne, przesycił swą twórczość głębszą refleksją n.t. świata kultury. Opublikował poezje Słońce za murem (1935), Chwasty płonące (1937), Flet czarodziejski (1939), Poemat łódzki (1957), Wiersze wybrane (1961, z przedmową W. Broniewskiego), W cieniu Oriona (1967), Z czterdziestu lat (1969), oraz zbiory opowiadań Złodzieje owoców (1964), Pod kwitnącym kasztanem (1966), Dzielnica płebejuszów (1971), Opowiadania łódzkie (1972), wybór Ich dzień powszedni (1977, wstęp J. Wawrzaka).

Roch Sulima

Podobne prace

Do góry