Ocena brak

Karol Kautsky 1854 - 1938

Autor /Alek Dodano /21.07.2011

W 1891 roku napisał Program Erfurcki. Ten program jest ważny gdyż zawierają się w nim podstawy niemieckiej demokracji.

Cały okres twórczości Karola Kautskygo można podzielić na 3 okresy:

1. Okres młodość minął pod wpływem Darwinizmu społecznego,

2. 1885 roku Karol przechodzi na pozycje Marksistowskie,

3. Po rewolucji październikowej staje się zagorzałym krytykiem bolszewizmu i ZSRR.

Kautsky czerpał również z Darwinizmu. Darwinizm społeczny to była koncepcja która przenosiła ze świata przyrody na grunty społeczne pewne prawa i metody badawcze. Występuje tak jak w przyrodzie walka o byt tak i w społeczeństwie walka klasowa. Tak jak w przyrodzie obowiązują niezmienne prawa, tak samo w społeczeństwie występują takie same obiektywne prawa. Darwinowska Teoria postępu mówi że „jest to przechodzenie ze struktur homogenicznych – jednorodnych, do heterogenicznych zróżnicowanych”. Postęp nie jest dziełem przypadku, postęp nie wynika również z woli człowieka, jest nieuchronny ale Darwiniści i Kautsky też twierdzili że postęp człowiekowi służy. Na początku swojej drogi Darwinizmu, Kautsky nie zmienia tej teorii dopiero później na skutek Marksizmu twierdził ze człowiek może wpływać na kierunek i jakość postępu. W pozytywizmie wierny był już teorii że zmiany muszą następować i są nieuchronne.

Pozytywiści ujmowali prawa naukowe w chronologii co znaczy, że opisywali przeszłość i teraźniejszość, a prognozowali przyszłość. Kautsky twierdził, że opis naukowy może dotyczyć tylko przeszłości i teraźniejszości. Uważał, że pewną wiedzę można tylko wywnioskować z faktów i tylko to jest naukowe. A fakty zdobywamy poprzez empiryczną teorie wiedzy, więc gdy prognozujemy przyszłość nie mamy wiedzy. Z ironicznym dystansem podchodził do filozofów i myślicieli który podchodzili z przemyśleniami o przyszłości. Zalicza się go do 2 pokolenia Marksistów, ale przejął od Marksa jego historiozofie a wraz z nią teorie państwa. Zatem Państwo wg niego to historycznie ukształtowana instytucja przymusu, która opiera się na panowaniu klasowym. Cała historia ludzkości dla Karola to historia walki klas, a podstawą tego konfliktu jest stosunek do własności środków produkcji. I to ciągłe zmaganie się właścicieli i tych co nic nie mają doprowadza do zmian formacji społecznych ludzi. Popierał on też 2 prawa Marksa:

1. Koniecznej zgodności między siłami wytwórczymi a stosunków produkcji,

2. Koniecznej zgodności bazy i nadbudowy.

Tłumacząc Marksa, twierdził że są to prawa które dotyczą tego momentu w którym rodzi się kapitalizm przemysłowy. Demokracja i parlamentaryzm – Uważa, że są to instrumenty możliwe do wykorzystania przez ruch robotniczy. Dla niego to wartości instrumentalne które mają doprowadzić do socjalizmu tzw.”środki do celu”. Początki demokratyzmu upatruje on w początku wieku XVIII, twierdził ze wówczas nastąpił rozwój kapitalizmu, doszło do tego że grupy społeczne takie jak mieszczaństwo i burżuazja zaczęło naciskać na państwo. W drugiej połowo XIX w 3% Niemców miało tylko prawo wyborcze bierne i czynne. Twierdził że podobny mechanizm może zaistnieć w europie współczesnej w której klasa robotnicza się rozrosła.

Zatem jedną z podstaw ruchu robotniczego jest walka z wszechpotęgą państwa- a głównie chodziło mu o centralizację władzy. W tej powolnej drodze dochodzenia do demokracji należy wywalczyć: wolność słowa, wolność druku, zgromadzeń, jawność życia politycznego i samorząd terytorialny który przejął by większość kompetencji władzy centralnej. Twierdził że najważniejszym aby ten system zadziała jest wywalczenie prawa wyborczego równego i powszechnego. Dla wzmocnienia parlamentu proponował wprowadzenie referendum ludowego. Uważał że należy przekonywać robotników by zaktywizowali się w dziedzinie wyborczej, by nie negowali istoty parlamentaryzmu a przekonywali innych ludzi do tej idei. Karol Kautsky twierdził że deputowany robotnik który znajdzie się w parlamencie reprezentuje tylko interesy klasy robotniczej i robotników.

Deputowani partii robotniczej nie muszą być robotnikami,a nawet lepiej żeby byli prawnikami lub ekonomistami i posiadali szeroko pojęte wykształcenie humanistyczne. Wg niego każdy deputowany ma być fachowcem i zawodowym politykiem, i nie ma nic wspólnego z powołaniem lecz jest to po prostu zwykły zawód. W jego teorii szczególne miejsce zajmuje partia robotnicza, a poza tym partia robotnicza ma możliwości agitacyjne, nie wyobrażał on sobie również parlamentu bez partii robotniczej. Uważał ze robotnicy jako grupa społeczna mają najlepsze możliwości organizowania się ponieważ pracują w dużych skupiskach – z natury robotnicy mają silnie rozbudowaną idee solidaryzmu. Wg. niego partia powinna budować w robotnikach podmiotowość. Kautsky twierdził również ze jeżeli klasa robotnicza przejmie władze i będzie panować to zniesie wszelkie prawo panowania. Wg niego prędzej czy później klasa robotnicza władzę przejmie i jest to zjawisko nieuchronne.

Twierdził że sfera materialna i ekonomia warunkuje postęp. Uważał że przyszłe społeczeństwo oparte będzie na: - równości i wolności, - dobrobytu (wg. niego w socjalizmu za cenę dobrobytu będzie ograniczona wolność indywidualna). Celem jest nie wolność pracy, tylko wolność od pracy. Człowiek będzie miał coraz więcej wolnego czasu i będzie mógł się samorealizować. Społeczeństwo demokratyczne przyniesie nowe wartości moralne, co polega na tym ze ludzie nie będą się powstrzymywać strachem lub lękiem, ale większym poczuciem konieczności, gdyż podporządkują się grupie i będą działać dla dobra tej wspólnoty. Wg niego osobnik przy całości jest bardzo mały, liczy się wspólnota. W kwestii własności wyrażał taką opinię: przyszłe państwo socjalistyczne nie wywłaszczy chłopów i rzemieślników a zostawi drobną własność. Pierwszym argumentem było to ze chłopi i rzemieślnicy nie potrafią się zrzeszać więc nie będą w stanie przeciwstawić się władzy. Uważał też ze bez tych wytwórców społeczeństwo narażone by było na głód i niedostatek.

Jeżeli idzie o przemysł proponował wprowadzenie uspołecznienie środków produkcji podporządkowanych władzy centralnej. Ostatnim okresem jego życia była krytyka ZSRR. Uważał ze Rosja nie była przygotowana do rewolucji. Rosja stworzyła system państwa policyjnego, zlikwidowała opozycję, ograniczono wolność słowa i wolność prasy. Krytykował także nową ekonomiczną politykę wprowadzenia pozorów gospodarki rynkowej w warunkach państwa totalitarnego. Uważał że jest to tylko chwyt propagandowy bo produkcja rolna i jej wydajność i tak spada. Zarzucał też Rosji likwidacje parlamentu i stworzenia monopartii. Podkreślał, że są to warunki podwójnie niebezpieczne w kraju zacofanym ekonomicznie, kulturowo itd.

Podobne prace

Do góry