Ocena brak

Karliczka

Autor /Benon Dodano /26.01.2012

Wygląd: W naturalnym środowisku, gdzie ptaki pokazują się tylko na kilka sekund, nie można jej odróżnić od zielonki, bardziej że przy swoich 18 cm długości ciała nie jest wiele od niej mniejsza; oba gatunki są wielkości skowronka. Dorosłe ptaki mają łupkowoszary spód, pióra na bokach brzucha w poprzeczne czarno-białe prążki, na wierzchu głowy do potylicy biegnie czarny pasek z szerokimi, czarnobrązowymi brzegami. Na plecach gęste, białawe plamy i kreski. Dziób zielonkawy, tęczówki ogniście czerwone. W szacie młodocianej brak łupkowonie-bieskiego koloru na spodniej stronie ciała, gardło białawe, spód brązowawy z białymi falami i plamkami.

Karliczki chodzą żwawo i zgrabnie, z częstym kiwaniem ogona, także dobrze pływają kiwając głową. Żyją wprawdzie w największej gęstwinie, ale są wyjątkowo ufne. Wzlatując często wydają kwiczący gwizd. Zawołanie tokowe można usłyszeć jedynie na początku okresu łączenia się w pary: brzmi ono jak chrapliwe „trrr-trrr-trrr" i trwa 2-3 sekundy. Bywa wydawane tylko raz lub po kilku sekundach kilkakrotnie powtórzone; słychać je daleko.

Środowisko: Mokradła z kępami turzyc w wodzie głębokości 10-50 cm, często z rozproszonymi krzewami lub wyższymi roślinami zielnymi. W Europie Środkowej karliczka była zawsze ptakiem rzadkim, a z powodu zniszczenia biotopów jej stan jeszcze sie zmniejszył. Występuje w kilku podgatunkach. W Polsce prawdopodobnie się nie gnieździ.  

Lęgi: Gniazdo jest zawsze zbudowane z zielonej trawy i dlatego łatwo je poznać: zwykle dobrze ukryte na otoczonej wodą kępie turzyc. Ptaki siedzą na gnieździe bardzo wytrwale. Długość jaj ok. 29 mm; okres lęgowy w maju i w czerwcu, w zniesieniu zwykle jaj wysiadywanych pizez 17-21 dni. Wysiadują oboje rodzice.

Pożywienie: Jak zielonka.

Podobne prace

Do góry