Ocena brak

Karłatka

Autor /Brunon Dodano /03.02.2012

 

Wygląd; Wiecznie zielone drzewo liściaste z bardzo krótką, ledwo rozwiniętą kłodziną albo z licznymi pniami, już przy ziemi rozgałęzionymi; wtedy zwykle niewiele wyższe niz 2 metry, W rzadkich przypadkach, szczególnie u niektórych form ogrodowych, rozwija się tylko jeden pień i wtedy osiąga wysokość do 4-5 metrów.

Pnie o ile występują - są, jak u wielu innych palm, pokryte resztkami obumarłych liści, których pochwy strzępią się. dzieląc na szare lub szarobrunatne włókna.

Liście skupione w szczytowym czubie* wach-iarzowate. Blaszka liściowa w przybliżeniu półkolista lub kolista, o średnicy 50-90 cm, az do nasady podzielona na liczne 12-18, bardzo szytywne i mocne, szarozielone lub niebies-kawozielone odcinki, szeroko rozczapierzone, z przodu kolczastospiczaste i tylko nieznacznie wzdłuż sfałdowane, bez wyraźnego żeberka środkowego, Ogonek liściowy długości 60-100 cm, jest dość smukły, u nasady ciernisty.

W uprawie ogrodowej karłatki mają na ogół jeden pień i są stosunkowo wysokie - można je wtedy pomylić z opisaną poprzednio palmą Trachycarpus fortunei, Różnią się jednak od tamtej palmy kłującociernistym ząbkowaniem ogonków liściowych.

Kwiaty jednopłaciowe, męskie i żeńskie na różnych osobnikach - roślina dwupienna. Kwiaty bardzo licznie zebrane w rozgałęzionych, wiechowatych kwiatostanach, które zakładają się w pachwinach liści szczytowego pióropusza i stamtąd łukowato wystają.  

Owoce czerwonawożółte, kulisto-podłuzne. z wyglądu trochę podobne do dojrzewającej oliwki, grubości 3-4 cm, niejadalne i bez wartości użytkowej.

Występowanie: Karłatka występuje tylko w zachodniej części obszaru śródziemnomorskiego od południowych Włoch, Sycylii, Sardynii, Balearów - do południowej Hiszpanii, a poza tym także wzdłuż wybrzeza północnoafrykańs-kiego mniej więcej po Tunezję, na zachód do Maroka i Algierii. We Francji i w północnych Włoszech nie występuje w stanie naturalnym.

Okres kwitnienia: Od czerwca do sierpnia.

Uwagi ogólne: Karłatka jest jedyną w Europie rodzimą palmą. Stanowiska kopalne dowodzą, że przed epoką lodową palmy występowały także na północ od Alp. Karłatki spotyka się przeważnie w pobliżu wybrzeży na glebach piaszczystych, kamienistych i raczej suchych.

Nadają się one dość dobrze do uprawy doniczkowej i dają się łatwo rozmnażać wegetatywnie. Rodzaj Chamaerops jest monotypowy i obejmuje tylko ten jeden gatunek. Znane na Krecie drugie stanowisko palm (Phoenix theo-phrasti), być może nie jest pierwotne, tak więc karłatka jest rzeczywiście jedyną Europejką w obrębie tej bogatej w gatunki rodziny.

Podobne prace

Do góry