Ocena brak

Karczochy hiszpańskie

Autor /Tymon Dodano /13.01.2012

Wygląd: Silnie rozrośnięta roślina wieloletnia do ponad 1,5 metra wysokości, z mocnym kłączem, w pierwszym roku tworząca tylko płonne rozetki. Łodyga prosto wzniesiona, rozgałęziona i pajęczynowato we-łniście owłosiona. Liście wielkie, po stronie górnej zielone, po stronie dolnej mniej lub bardziej biało kutnerowate. Liście odziomkowe na ogonkach i nie podzielone, liście łodygowe przeważnie siedzące, pierzastodzielne z odcinkami również pierzastodzielnymi i zakończonymi żółtymi kolcami. Koszyczki na gałęziach pojedyncze, bardzo duże, u nasady z kulistą okrywą, złożoną z bardzo szerokich, siedzących, mniej lub bardziej zaostrzonych łusek, w środku przewężonych i z mięsistym wnętrzem w dolnej części. Kwiaty wszystkie jednakowe, obupłciowe, rurkowate, lśniąco niebieskie, pięciodziałkowe. Dno koszyczka mięsiste, bez plewinek. Zalążnia dolna, puch lotny pierzasty.  

Siedlisko: Ciepłe, żyzne gleby.

Rozmieszczenie: Około 10 gatunków; są to rośliny obszaru śródziemnomorskiego. W Europie Środkowej występują wyjątkowo jako rośliny uprawne na ciepłych siedliskach.

Okres kwitnienia: Od lipca do sierpnia.

Zastosowanie: Spożywane jest mięsiste dno kwiatowe oraz nasadowe wewnętrzne części łusek okrywy. U wielu odmian można spożywać także wnętrze trzonka koszyczka.

Uwagi ogólne: Karczochy są uprawiane już od starożytności. Obecnie istnieje wiele różnych odmian, u których preferowane są różne właściwości, Tak więc u licznych form koszyczki mogą być za młodu spożywane w całości, u innych wykorzystuje się tylko szczególnie wielkie dno koszyczka, jeszcze inne mają specjalnie mięsiste łuski okrywy. Gatunki dzikie odznaczają się kolczastymi łuskami okrywy| i mogą być wykorzystywane w taki sam sposób jak formy uprawne. 

Podobne prace

Do góry