Ocena brak

JURANDOT JERZY

Autor /edujota Dodano /24.02.2012

JURANDOT JERZY, ur. 19 III 1911 w Warszawie, zm. 16 VIII 1979 tamże, satyryk, komediopisarz. Studiował matematykę i fizykę na UW. Od 1929 współpracował jako autor tekstów z warsz. teatrzykami: Mignon, później Małe Quipro Quo (kier. lit. 1935), Cyrulik Warszawski (1935-39). Po wyzwoleniu 1945-50 kierownik lit.-artyst. teatru satyr. Syrena w Łodzi (którego był założycielem) oraz od 1955 warsz. Teatru Satyryków. Popularność zdobyły jego skecze, monologi oraz satyr, wiersze i piosenki stylizowane na ballady podwórzowe (zbiór Oj niedobrze Panie Bobrze 1938, Wybór satyr 1954). W twórczości powojennej J. dominują komedie obycz., oparte na tradycyjnych schematach międzywojennego kabaretu i bulwarowej komedii mieszcz.: Plecy (wyst. 1945), Takie czasy (1954), Trzeci dzwonek (1958, adaptacja film. pt. Jutro premiera 1962), Mąż Fołtasiówny( 1960, wyst. i adaptacja film. pt. Mąż swojej żony 1961). Później nawiązywał do współcz. dramaturgii awangardowej, np. w komediach: Operacja ,,Sodoma", czyli Dziewiąty sprawiedliwy (,,Dialog" 1962 nr 9, wyst. 1963; przeróbka powieściowa 1968), w której posługując się wątkiem biblijnej opowieści o Sodomie i Gomorze ośmieszył współcz. pozerstwo i cynizm, Pamiątkowa fotografia („Dialog" 1966 nr 12, wyst. 1967), Rachunek nieprawdopodobieństwa („Dialog" 1971 nr 4). Jest autorem pierwszego pol. musicalu Miss Polonia (1961, z muzyką M. Sarta), wspomnień Dzieje śmiechu (1959), współautor (z S. Grodzieńską) Ballady o tamtych dniach (wyd. i wyst. 1969), ukazującej w patetyczno-żartobliwym tonie przeżycia Polaków na przełomie 1944 i 1945 w Lublinie. Przekłady czes., słowac., ros., niem., rum., bułg., chiński.

Moja tfurczość, W. 1966; Komedie, W. 1974.

Janusz Stradecki

Podobne prace

Do góry