Ocena brak

Juliusz Słowacki - krótka biografia

Autor /bambo Dodano /17.02.2011

Juliusz Słowacki żył w latach 1809—1849. Uznany został za drugiego wieszcza polskiego. Był twórcą nowoczesnego dramatu polskiego, poetą, epistolografem, myślicielem. Jego filozofia genezyjska stanowiła swoistą odmianę romantycznej kosmogonii i historiozofii Wzrastał w środowisku elity kulturalnej Krzemieńca i Wilna. Na Uniwersytecie Wileńskim studiował prawo. W 1821 r. wyjechał do Warszawy, gdzie pracował jako aplikanl w Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu i w Biurze Dyplomatycznym Rządu Narodowego. W tym czasie pisał wiersze patriotyczne (Oda do wolności, Hymn i in.). W 1831 r wysłano go do Paryża z misją dyplomatyczną. W 1832 r. wydał w dwóch tomach Poezje. w których zamieścił powieści poetyckie: Żmija, Jan Bielecki, Mnich, Arab, tragedie: Mindowe, Maria Stuart. Pobyt w Genewie (1832—1834) i przeżycia z tego okresu utrwalił wpoemacie W Szwajcarii oraz w lirykach. W tym czasie powstały także dramaty: Kordian, Balladyna, Horsztyński. Słowacki podróżował do Włoch, potem był w Grecji, Egipcie i Palestynie. Wrażenia z wędrówek zamknął w utworach: Hymn o zachodzie słońca, Podróż do Ziemi Świętej z Neapolu, Anhelli. Od 1840 r. stale mieszkał w Paryżu. Słowacki jest autorem poematu dygresyjnego Beniowski oraz 26 dramatów. Polemizował z Zygmuntem Krasińskim w utworze Odpowiedź na ,,Psalmy przyszłości", w których prymatowi arystokracji w rozwoju społecznym przeciwstawił rewolucyjną postawę ludu.

Zmarł na gruźlicę. Jego prochy zostały przewiezione do Polski w 1927 r. i złożone obok Mickiewicza na Wawelu.

Podobne prace

Do góry