Ocena brak

Jukka wspaniała

Autor /Celestyn888888 Dodano /18.01.2012

Jukki, pochodzące z obu Ameryk, mają egzotyczny wygląd. Na uwagę zasługują ich imponujące dzwonkowate kwiaty zebrane w grona i wiechy, które wyrastają spośród wąskich mieczowatych liści. Kwiatostan tej rośliny może osiągnąć nawet 2,5 m wysokości. Jukki pieknie orezentują się na otwartej przestrzebu, na trawnikach lub obwódkach. Niektóre odmiany można hodować także w mieszkaniu jako roślinę ozdobną.W ogrodach hoduje się:  Yucca gloriosa filamentosa  Yucca gloriosa aloifolia

Jukka jest rośliną odporną na choroby i szkodniki, choć czasem zagraża jej antraknoza wywoływana przez grzyb. Na liściach rośliny pojawiają się wówczas brązowe plamki. Nie są one dużym zagrożeniem, lecz szpecą roślinę. Stosuj odpowiedni fungicyd.

Gdy zakwitnie całe grono,obumiera korona jukki, ale wtedy wokół rośliny wyrastają młode rozety.

Jukki rosną najlepiej na dobrze zdrenowanej glebie, niekoniecznie urodzajnej. Odczyn podłoża powinien wynosić pH 6,5-8.

Jukki można wysiewać, choć w klimacie umiarkowanym nie jest to metoda zbyt popularna.

Jukki najlepiej rozmnażać przez podział korzenia. Wczesną wiosną przycinamy go do 5 cm i umieszczamy w kompoście. Możemy również pobierać szczepki jukk i sadzić je do doniczek.

Na pierwszy rzut oka ta jukka wygląda bardzo podobnie do Yucca recurvifolia 'Marginata'. Obie mają szpiczaste liście o złotych brzegach i obie pochodzą z południa USA. Różnice ujawniają się w miarę ich rozwoju. Liście Y.recurvifolia wyginają się do tyłu. podczas gdy u Y.gloriosa pozostają sztywno wyprostowane i szpiczaste (choć zewnętrzne liście z czasem obwisają). Te wiecznie zielone rośliny wspaniale prezentują się w przydomowym ogródku. Dojrzały okaz przypomina małe drzewko, mając liście dochodzące do 50 cm długości. Najlepiej uprawiać go na granicy ogrodu, gdzie najlepiej będzie się prezentować. Jukka ta dobrze rozwija się w bardzo dużym pojemniku. Kłosowaty kwiatostan pojawia się na dojrzałych okazach i może osiągać wysokość 2 metrów. Stanowi on ładne skupisko kremowobiałych dzwonków.

Jest to najbardziej wytrzymały gatunek jukki. Jego liście przez cały rok zachowują barwę i wyglądają dobrze. O ile to możliwe, roślina nie powinna być narażona na bardzo zimne wiatry.

Może rosnąć w pełnym słońcu. Grube, mięsiste liście są odporne na bezpośrednie światło słoneczne, zaś dojrzałe okazy mają większą szansę zakwitnąć.

Rośliny uprawiane w donicach i skrzynkach obficie podlewamy, czekając z każdym następnym podlewaniem, dopóki ziemia nie podeschnie. Jeśli roślina nie jest w stanie aktywnego wzrostu, ziemia powinna być wilgotna lecz niezbyt nawodniona. Okazy w doniczkach staną się odporniejsze na zimno, jeśli ziemia będzie dość sucha.

Jukka ta ma liście, które doskonale zachowują wilgoć i zapobiegają wysychaniu rośliny. Z tej przyczyny nie potrzebuje ona żadnej dodatkowej wilgoci i dobrze rozwija się nawet w ciepłym i suchym powietrzu.

Dojrzałe okazy nawozimy raz w miesiącu, używając odpowiedniego nawozu. W przypadku roślin hodowanych w doniczkach, rozcieńczamy nawóz do połowy mocy.

Przesadzamy jukkę na wiosnę, dopóki jej rozmiar nie sprawi, że przesadzanie będzie zbyt trudne. W takim przypadku co wiosnę wymieniamy starą ziemię, do głębokości 5-8 cm, na świeżą, do której dodajemy małą garstkę wolno działającego nawozu. Dla polepszenia przepuszczalności, dodajemy także piasek ogrodniczy (nie więcej niż jedną czwartą objętości).

Końcówki liści są niezwykle ostre. Trzeba zachować ostrożność podczas przesadzania i wymiany ziemi. Nie wolno ustawiać doniczki z rośliną w pobliżu miejsc, gdzie bawią się dzieci.

Podobne prace

Do góry