Ocena brak

Jujuba

Autor /Celestyn888888 Dodano /18.01.2012

Jujuba (Zizyphus jujuba) jest bliskim krewnym kruszyny (Rhamnus frangula), która rośnie w naszych lasach i rodzi niestety niejadalne czarne jagody. Jest to roślina klimatu umiarkowanego, rośnie w południowej Azji, przede wszystkim w Chinach, Japonii. Uprawiana jest także w Azji Mniejszej, w krajach śródziemnomorskich, najbliżej nas w Bułgarii. Jujuba wyrasta w okazały krzew lub drzewo osiągające 10 m wysokości z charakterystycznymi zwisającymi gałązkami. Pokryte są one drobnymi, eliptycznymi listkami, które intensywnie błyszczą w słońcu. Młode pędy pokryte są cierniami, lecz na starszych gałązkach cierni nie znajdziemy.

Wiosną wyrastają zpąków bardzo osobliwe pędy owoconośne, które już jesienią opadają razem z owocami. Żaden inny gatunek takich pędów nie tworzy. Oprócz pędów owoconośnych wyrastają w rzadkich odstępach pędy wegetatywne, które tworzą roczny przyrost na drzewie. Na pędach owoconośnych rozwijają się wiosną małe, żółte kwiatki zebrane w pączki po 6 do 12. Niektóre drzewa są samopylne, inne obcopylne.

Owoce jujuby podobne są do śliwki. Mają do 5 cm długości i 2,5 cm średnicy. Skórka niedojrzałych owoców jest jasnozielona. Gdy owoce zaczynają dojrzewać (pod koniec sierpnia), pojawiają się na skórce brązowe plamy, które stopniowo zlewają się, aż owoc stanie się zupełnie brązowy. Pod skórką znajduje się zielonkawobrązowy miąższ, który jest słodko-mdławy.

W środku znajduje się duża owalna pestka. Owoce są bardzo bogate w węglowodany, których zawierają 25%. Z powodu małej zawartości kwasów owoce jujuby nie są zbyt smaczne na surowo. Spożywa się je gotowane z ryżem i kaszami lub używa do nadziewania bułek i pieczywa. Owoce po wysuszeniu nabierają wybornego smaku. Dlatego suszy się je na dużą skalę i sprzedaje pod nazwą chińskich daktyli.

Podobne prace

Do góry