Ocena brak

Jezus a historia

Autor /Horacy Dodano /26.04.2011

Współcześnie większość historyków i religioznawców nie kwestionuje faktu istnienia Jezusa narodzonego w Betlejem (w 5-6 roku przed naszą erą) mieszkającego w Nazarecie, prowadzącego wędrowny tryb  życia religijnego nauczyciela, ukrzyżowanego poza murami Jerozolimy (14 kwietnia 30 roku naszej ery).   Historyczność Jezusa kwestionowała w wieku XX część religioznawców marksistowskich. Jest prawdą, że większość współczesnych Jezusowi autorytetów nie interesowała się Jego osobą. W związku z tym o Jego życiu informują nas przede wszystkim źródła chrześcijańskie (pisma Nowego Testamentu). O Jezusie znajdujemy wzmianki u żydowskiego historyka Józefa Flawiusza, a także w Talmudzie.   

Istnieją  świadectwa starożytnego judaizmu dotyczące Jezusa. Józef Flawiusz w Starożytnościach Żydowskich XX, 20, wymienia Jakuba „brata Jezusa zwanego Chrystusem”. Imię Jezusa spotykamy również w rozdziale XVIII 63n. Jednak autentyczność tego miejsca jest wątpliwa.  O Jezusie wypowiada się z dużą niechęcią Talmud, czyli komentarz rabinów do Tory: Jezus z Nazaretu uprawiał czary; zwodził Izrael, szydził ze słów uczonych, miał pięciu (!) uczniów i został w przeddzień Paschy powieszony (…) Był nieślubnym dzieckiem rzymskiego żołnierza Pantery. Otóż w tym wszystkim ważny jest fakt,  że istnienia Jezusa nigdy nie podawano w wątpliwość. [H. Conzelmann, RGG III, 622]. [Zob. H. Waldenfels,  O Bogu, Chrystusie i Kościele dzisiaj. Katowice 1993, s. 196].   

Jezus jest wspominany w  źródłach pogańskich: w liście namiestnika Bitynii do cesarza Trajana, u Swetoniusza „O  żywotach sławnych mężów” oraz w „Rocznikach” rzymskiego historyka Tacyta. Relacje o Jezusie są skąpe i często pośrednie.   

Ziemskie  życie Jezusa przerwała  śmierć na krzyżu. W owych czasach był to rodzaj kary wymierzanej przestępcom. W trzecim dniu po  śmierci Jezus zmartwychwstał i przez czterdzieści dni pojawiał się wśród swoich uczniów (zjawisko chrystofanii). Dawał się rozpoznać uczniom. Umożliwiał stwierdzenie tożsamości i identyczności „Zawieszonego” na drzewie krzyża ze Wskrzeszonym z martwych. Objawiał realność swego człowieczeństwa i zdarzenia  śmierci. Równocześnie ukazywał swą przynależność do nowej rzeczywistości transcendującej doczesność, wymiar czasu oraz prawa przyrody i ciała. 

Podobne prace

Do góry