Ocena brak

Jesiotr adriatycki

Autor /Albin Dodano /31.01.2012

Wygląd: 11-14 płytek grzbietowych, 32-42 ciasno do siebie przylegających płytek bocznych (ponad dwukrotnie tak wysokich jak ich szerokość u podstawy) i 8-11 płytek brzusznych. Ryjowaty, skostniały od strony górnej pysk jest umiarkowanej długości - jego długość jest zaledwie równa 1/3 długości głowy; jest on w przedniej części zaokrąglony lub stożkowaty. Stosunkowo długie, gładkie, niepostrzępio-ne i okrągłe na przekoju wąsiki przyłożone wzdłuż pyska nie sięgają jednak brzegu otworu gębowego.

Ubarwienie: grzbiet może być żółtawy, ochrowy lub niemal czarny; brzuch, podobnie jak duże płytki kostne jest żółtawy lub brudnobiały.

Długość'. 100-150 cm, maksymalnie do 200 cm, jednak tak duże okazy spotyka się bardzo rzadko.

Występowanie: wody przybrzeżne Adriatyku, skąd na tarło wkracza do rzek i potoków Niziny Padańskiej (Padu, Adygi i Tagliamento).

Tryb życia: ryba wędrowna, anadromiczna, wpływająca na tarło do wód słodkich. Jej biologia pozostaje w dużym stopniu nieznana.

Rozród: przed zanieczyszczniem i zabudową większych rzek zlewiska Morza Adriatyckiego j. adriatycki docierał w czasie wędrówki rozrodczej do środkowego ich biegu, gdzie w kwietniu i maju odbywał tarło na głębszych miejscach o silnym prądzie i piaszczystym lub żwirowatym dnie.

Uwagi: jesiotr adriatycki był od dawna bardzo cenioną rybą konsumpcyjną, jednak obecnie jego populacje są poważnie zagrożone - prawie nie obserwuje się już ciągów rozrodczych.

Podobne prace

Do góry