Ocena brak

Jelito czcze

Autor /amanda1 Dodano /10.01.2012

Jelito czcze (intestinum jejuiium; jejunum = czczy) rozpoczyna się przy zgięciu dwunastniczo-jelitowym, jelito kręte, czyli krętnica (intestinum ileum; eileein= skręcać, owijać), kończy się ujściem do jelita grubego na granicy jelita ślepego i okrężnicy wstępującej. Jelito czcze bez ostre granicy przechodzi w jelito kręte. O długości i wymiarach światła jelita cienkiego wspominaliśmy poprzedni. Od dwunastnicy różnią się jelito czcze i kręte m. in. stosunkiem do otrzewnej; leżą one bowiem wewnątrzotrzewnowe osadzone na długiej krezce (intestinum mesenteńale), wskutek czego pętle jelita cienkiego mają znaczną ruchomość (intestinum mobile). Brzeg jelita, wzdłuż którego przyczepia się krezka, nosi nazwę brzegu krezkowego (margo mesenterialis), przeciwległy brzeg jelita—brzegu wolnego (margo liber s. antimesenterialis).

Po śmierci wraz z zanikiem napięcia (tonus) jelito cienkie staje się zupełnie rozluźnione. Jeżeli nie zawiera treści, co przeważnie dotyczy jelita czczego, wtedy ściany cewy płasko przy legają do siebie, cewa przybiera kształt pustego węża straży pożarnej. Całkowite wypełnienie treścią jelita czczego na ogół nie występuje; częściej zdarza się to w jelicie krętym. Przy porażeniu ściana jelita tracąc swe napięcie staje się wiotka, w skurczach spastycznych jelito jest zwężone; każdy z tych czynników może prowadzić do mniej lub więcej zaznaczonej niedrożności jelit (ileus). We wgłobieniu (invaginatio) odcinek pętli jelitowej wpukla się do światła łączącego się z nim odcinka jelita; część jelita dotknięta wgłobieniem ma potrójną ścianę.

Podobne prace

Do góry