Ocena brak

Jelito cienkie

Autor /amanda1 Dodano /10.01.2012

Jelito cienkie (intestinum tenue) stanowi najdłuższą część przewodu pokarmowego ciągnącą się od żołądka do jelita grubego. Początek i koniec zamknięte są zastawkami, u góry zastawką odźwiernika, u dołu zastawką okrężnicy; pierwsza nie dozwala na cofanie się miazgi pokarmowej do żołądka, druga nie przepuszcza treści z okrężnicy z powrotem do jelita cienkiego. Czynność jelita cienkiego polega na: 1) poddaniu miazgi pokarmowej działaniu fermentów znajdujących się w jelicie cienkim (trawienie), 2) przeprowadzaniu przez nabłonek strawionych pokarmów (wchłanianie) i 3) przesuwaniu dalej pozostałej treści. Błona śluzowa wykonuje część chemiczną pracy, błona mięśniowa część mechaniczną: miesza treść i przesuwają dalej. Dla poddania miazgi pokarmowej działaniu soków trawiennych i wchłaniania ich korzystna jest możliwie wielka powierzchnia. Dla czynności tej kształt cewkowaty jelita jest najdogodniejszy. Im cewa jest dłuższa, tym większa jest jej powierzchnia resorpcyjna, tym większa liczba gruczołów może wytwarzać soki trawienne. Im obszerniejsze byłoby jelito, tym bardziej traciłoby na powierzchni w stosunku do objętości. Nic tylko jednak długość wpływa na zwiększenie powierzchni, istnieją jeszcze inne środki zwiększenia jej na małej przestrzeni: błona śluzowa jelita cienkiego wytwarza bowiem fałdy okrężne (plicae circulares), około 5 mm wysokie, i małe, gęsto obok siebie ułożone kosmkowate wypustki (villi intestinales) wysokości około 0,7 mm, które wpuklając się do światła jelita, wielokrotnie powiększają jej powierzchnię.

Podobne prace

Do góry