Ocena brak

Jelito cienkie

Autor /laetitia Dodano /06.01.2012

Jelito cienkie (intestinum tenue) stanowi najdłuższą część przewodu pokarmowego ciągnącą się od żołądka do jelita grubego. Jelito cienkie rozpoczyna się bezpośrednio tuż za odźwiernikiem (pylorus), a kończy się zastawką okrężnicy (valvula coli s. Bauhini), która odgranicza jego ujście do jelita grubego. Przeważna część jelita cienkiego leży w obrębie przestrzeni °bjętej okrężnicą, ku dołowi sięgając do miednicy małej. Odróżniamy trzy części jelita cienkiego: dwunastnicę (duodenum), jelito czcze (intestinum jejunum) i jelito kręte (intestinum ileum). Część pierwsza jest najkrótsza (około 30 cm długości) i wyraźnie odgraniczona od następnej zgięciem dwunastniczo-jelitowym (flexura duodenojejunalis). Jelito czcze i jelito kręte bez ostrej granicy przechodzą jedno w drugie; obie te części stanowią wolną albo ruchomą część jelita cienkiego (intestinum mobile).

Jeżeli uniesiemy okrężnicę poprzeczną i przełożymy pętle jelita cienkiego na stronę prawą, dostrzeżemy zgięcie dwunastniczo-jelitowe, początek wolnej ruchomej części jelita cienkiego. Na lewo od zgięcia często występuje zachyłek dwunastniczo-jelitowy górny (recessus duodenojejunalis superior) ograniczony od góry sierpowatym fałdem dwunastniczo-jelitowym górnym (plica duodenojejunalis superior)', często przebiega w nim żyła krezkowa dolna. Do zachyłka tego mogą czasem wniknąć pętle jelita (przepuklina wewnętrzna) i uwięznąć w nim. Poniżej zachyłka górnego bardzo często występuje zachyłek dwunastniczo-jelitowy dolny (recessus duodenojejunalis inferior). Otwór jego, skierowany ku górze, ograniczony jest fałdem dwunastniczo-jelitowym dolnym (plica duodenojejunalis inferior).

Cała ruchoma część jelita cienkiego od zgięcia dwunastniczo-jelitowego aż do ujścia do jelita grubego zawieszona jest na wielkim zdwojeniu otrzewnej, krezce jelita cienkiego (mesenterium). Przyczep krezki do tylnej ściany brzucha (radix mesenterii) przebiega w warunkach prawidłowych od 2 kręgu lędźwiowego po stronie lewej skośnie ku dołowi i na prawo do prawego stawu krzyżowo-biodrowego krzyżując wielkie naczynia. Między obu blaszkami krezki przebiegają nerwy, naczynia krwionośne i chłonne oraz leżą węzły limfatyczne. Długa krezka daje pętlom jelitowym znaczną swobodę ruchów. Pomimo tej ruchomości jednak zachowany jest ogólny plan położenia jelit cienkich, a mianowicie zwykle po stronie lewej i u góry znajdują się pętle jelita czczego, po stronie prawej i u dołu pętle jelita krętego. Oglądając z zewnątrz nie możemy odróżnić jelita czczego od krętego; przy wymacywaniu ściana pętli jelita czczego wydaje się nieco grubsza od ściany jelita krętego, wyczuwamy bowiem fałdy okrężne (plicae circulares s. Kerckringi), które w jelicie krętym nic występują lub występują rzadko i są mniejsze. Krezkę jelita cienkiego u jej nasady z łatwością możemy objąć całą dłonią i przełożyć na stronę prawą czy na stronę lewą. Po lewej stronie widoczny jest przebieg naczyń krezkowych dolnych.

Podobne prace

Do góry