Ocena brak

Jedność konstrukcyjna dzieła architektury w kontekście mechaniki ciała stałego (na podst. tekstu prof. R. Ingardena)

Autor /Gerasimus Dodano /20.06.2005

Jedność konstrukcyjna dzieła architektury w kontekście mechaniki ciała stałego Autor pracy: mgr Paweł J. N.-P.

Zagadnieniem jedności konstrukcyjnej dzieła w kontekście mechaniki ciała stałego zajmował się Roman Ingarden. Ten żyjący i tworzący do lat 70-tych XX wieku polski filozof i myśliciel był twórcą teorii epistemologicznych, ontologicznych i estetycznych. Według Ingardena nie można mówić o dziele sztuki architektonicznej lecz o samym dziele architektonicznym. Dzieło takie nie powinno być przypadkowym i swobodnym połączeniem kształtów i segmentów architektonicznych. Architekt jako pomysłodawca i twórca nowych form musi pamiętać o tym by poszczególne części kondygnacji i całości budynku tworzyły racjonalne wnętrze pod względem jakościowym i jednościowym. Postawa estetyczna i inne zasady kompozycyjne nie powinny powodować kolizji w utylitarnym i funkcjonalnym zastosowaniu budynku. Kształt i kubatura poszczególnych pomieszczeń powinny tworzyć uporządkowaną całość. Globalny projekt budynku winien charakteryzować się logicznym rozmieszczeniem wnętrz, ponadto rozsądnym połączeniem i ładem stylów architektonicznych. Pomimo tego, że współczesna architektura pozornie może wydawać się zwykłemu odbiorcy jako suma bezładnie rozrzuconych części kompozycji architektonicznej, to w rzeczywistości i swej jedności jakościowej tworzy odpowiedzialną i funkcjonalną formę architektoniczną. Powyższy tok czytania dzieła architekotnicznego zaprezentowany przez profesora Ingardena jest moim zdaniem oczywisty i zawsze aktualny, aczkolwiek współczesna architektura wymusza orginalność formy. Projektant, a potem wykonawca tworząc architektoniczne novum według swojego zamysłu niekoniecznie zostanie pochwalony przez wszystkich za styl i jego porządek, może spotkac się za to z dezaprobatą i niezrozumieniem wizji prezentowanej przez siebie. W przypadku rewitalizacji budynku bądź zespołu urbanistycznego dbałość o formę nie powinna przysłonić nowej funkcji obiektu. Przykładem może być rewitalizacja strukturalna XIX-wiecznej kamienicy w muzeum bądź hostel. W przypadku rewitalizacji w stronę muzeum pomieszczenia ulegną powięszczeniu (uwzględniając konstrukcję) natomiast przystosowanie na hostel wymaga zmian do systemu celkowego par example.

Podobne prace

Do góry