Ocena brak

Jaszczurka tyrreńska

Autor /Gonzo Dodano /12.01.2012

Rodzina jaszczurkowate (Lacertidae)  

Wygląd: duża, bardzo krępa i zmiennie ubarwiona jaszczurka o wydłużonej, w okolicy skroni szerokiej i spiczasto zwężającej się w kierunku pyska głowie, grubej, pofałdowanej szyi, spłaszczonym tułowiu i długim, zgrubiałym u nasady ogonie. Grzbiet zazwyczaj zielonawy, zielony, oliwkowy lub jas-nobrązowy względnie miedziany, pokryty układającymi się często w siatkowaty deseń wydłużonymi plamami i paskami. Niekiedy wzór barwny rozwija się w takim stopniu, że cały grzbiet jest ciemno ubarwiony. Brzuch może być białawy, żółtawy, zielonkawy, pomarańczowy, a nawet czerwony. Całkowita długość ciała 280 mm.

Występowanie: Korsyka i Sardynia oraz otaczające je małe wyspy.

Środowisko: zasiedla pasma górskie porozdzielane trudnymi do pokonania naturalnymi barierami. Na Korsyce jest niemal wyłącznie mieszkanką gór (na południu tej wyspy również na nizinach), tylko rzadko spotyka się ją na wysokościach poniżej 500 m n.p.m.

Na wysokościach 1000 m n.p.m. występuje regularnie, a sięga do 2700 m n.p.m. Również na Sardynii jaszczurka ta żyje głównie w górach, jednak schodzi tu także poniżej 300 m n.p.m. i zasiedla (podgatunek L. b. terrerae) skupiska skał na wybrzeżu morskim. J. tyrreńska zamieszkuje porośnięte luźną roślinnością skały lub odsłonięte, nagie, pełne szczelin skaliste stoki. W najbardziej sprzyjających miejscach występuje często w większej liczbie osobników. Żyje również na wilgotniejszych, zakrzaczo-nych lub zalesionych obszarach. Unika bliskości wody, nie lubi również mżawki.

Tryb życia: jaszczurka tyrreńska nie jest płochliwa, często zwleka z opuszczeniem miejsca odpoczynku po zjawieniu się człowieka. Sen zimowy może, w wysokich położeniach górskich trwać nawet 7 miesięcy.

Pokarm: głównie owady oraz owoce.

Podobne prace

Do góry