Ocena brak

Jaszczurka trójpręga

Autor /Gonzo Dodano /12.01.2012

Rodzina jaszczurkowate (Lacertidae)

Wygląd: Bardzo duża, masywna jaszczurka o szerokiej głowie i bardzo długim ogonie. Żółtozielona lub zielona strona grzbietowa pokryta delikatnymi, czarnymi cętkami. Boki szyi, a najczęściej również boki tułowia i nasadowej części ogona mogą być jasnoniebieskie lub niebieskozielo-ne (barwa ta jest wyraźniejsza u samców niż u samic). Podgardle żółte lub zielonkawe, a najczęściej jednolicie ubarwiony, pozbawiony rysunku brzuch - żółty. Młode osobniki jaszczurki trójpręgiej są blado- lub czekolado-wobrązowe z 3 lub 5 słabiej lub mocniej zaznaczonymi podłużnymi paskami. Uda jasno cę-tkowane. Całkowita długość ciała do 600 mm.

Występowanie: kraje bałkańskie i wyspy wokół Półwyspu Bałkańskiego; Azja Mniejsza i zachodnia część Azji.

Środowisko: jaszczurka trójpręga występuje zarówno na suchych, skalistych obszarach o bogatej rzeźbie terenu, jak i w środowiskach wilgotnych, silnie zakrzaczonych i położonych w sąsiedztwie wody. W tych biotopach zasiedla tylko silnie nasłonecznione miejsca. W europejskiej części zasięgu występuje w górach do wysokości 1500 m n.p.m., poza Europą (np. w Armenii) spotyka się ją powyżej 2000 m.

Tryb życia: wydaje się, że j. trójpręga nigdzie nie występuje w większych zagęszczeniach. Opuszcza kryjówkę wczesnym rankiem i rozgrzewa się na słońcu, po czym udaje się na poszukiwanie pokarmu. W czasie dużego upału ogranicza aktywność do zacienionych miejsc. Ze snu zimowego pierwsze budzą się (J{J, a 92 dopiero 14 dni później.

Rozród: w maju i jeszcze raz po upływie kilku tygodni w czerwcu samica składa do kryjówki 15 lub więcej jaj.

Pokarm: szarańczaki, pasikoniki, świerszcze, pająki, stonogi, a także małe jaszczurki, jak również groźne skorpiony i skolopendry.

Podobne prace

Do góry