Ocena brak

Jaszczurka hiszpańska

Autor /Gonzo Dodano /12.01.2012

Rodzina jaszczurkowate (Lacertidae)

Wygląd: średniej wielkości jaszczurka o charakterystycznym kształcie głowy, krępym tułowiu, silnych kończynach i długim ogonie. Samce mają jasno- lub ciemnozielony grzbiet pokryty gęstym wzorem złożonym z małych czarnych plamek. Intensywnie żółty lub zielonkawy brzuch jest czarno plamisty. U samic strona grzbietowa jest także zielona, często również brązowawozielona. Występujące na grzbiecie czarne plamy są większe i układają się w podłużne rzędy.

Rzędy takie tworzą także nieco mniejsze plamy na bokach ciała. Brzuch ubarwiony podobnie jak u samców, najczęściej jednak nie tak intensywnie plamisty. Podgardle samców jest zawsze, a samic często, błękitnej barwy. Młode osobniki są oliwkowozielone do zielonka-wobrązowych z wyraźnymi podłużnymi rzędami białawożółtych, czarno obwiedzionych plamek. Ogon przeważnie żywo ubarwiony. Całkowita długość ciała 300 mm.

Występowanie: północno-zachodnia i środkowa część Półwyspu Iberyjskiego.

Środowisko: jaszczurka hiszpańska żyje w miejscach położonych w bliskim sąsiedztwie wody, np. często na wysepkach przecinających nurt potoków, w górach występuje do wysokości 1800 m n.p.m. Bardziej oddalone od wody biotopy zasiedla jedynie wtedy, gdy panuje w nich wysoka wilgotność powietrza.

Tryb życia: często długimi godzinami wygrzewa się na prażącym słońcu na krzewach i pniach drzew. Porusza się z reguły powoli, przekradając się po swoim peinym kryjówek terytorium. W razie spotkania rywalizującego współplemieńca lub naturalnego wroga ucieka z ogromną szybkością, również do wody, w której nurkuje i na krótki czas chowa w kryjówce.

Pokarm: w niewoli zwierzęta terraryjne zjadają szarańczaki, chrząszcze, skąposzczety i pająki.

Podobne prace

Do góry