Ocena brak

Jaszczurka chorwacka

Autor /Gonzo Dodano /12.01.2012

Rodzina jaszczurkowate (Lacertidae)  

Wygląd: mata, bardzo smukła jaszczurka o płaskiej, tępo zakończonej głowie i długim, silnym ogonie wyciągniętym na końcu w delikatny szpic. Na stronie grzbietowej biegnie zaczynający się na karku, szeroki, oliwkowo- lub jasnoszary pas, który często przechodzi na ogon. Boki pokryte ciemno- lub jasnoczerwonawobrązowymi, na brzegach charakterystycznie ząbkowanymi, szerokimi smugami, przechodzącymi na ogon w postaci rzędów ciemnych plam.

Środkową część grzbietu z reguły pokrywają słabo zaznaczone, ciemnobrązowe piętna, które mogą układać się w delikatną środkową linię. Nogi są niewyraźnie ciemno plamkowane. Podgardle białawoszare, a brzuch, wewnętrzna strona nóg oraz część spodniej strony ogona żółte lub zielonkawożółte. Samce mają masywniej-szą głowę, grubszą nasadę ogona i dłuższy ogon w porównaniu z samicami. U młodych osobników ogon jest lekko zielonawej barwy. Całkowita długość ciała wynosi 185 mm.

Występowanie: wyspowe; nieliczne populacje na pograniczu Włoch w Istrii i od Chorwacji do Szybeniku w Dalmacji. Na cały zasięg tego gatunku składają się więc poszczególne, przeważnie izolowane od siebie, małe populacje.

Środowisko: strome ściany skalne w poprzecinanym rozpadlinami krasie na wysokościach 500-2000 m n.p.m. W niektórych okolicach występuje w nietypowych miejscach, np. nad Jeziorami Plitwickimi żyje na sterczących z wody, nie porośniętych roślinnością ścianach skalnych.

Tryb życia: jaszczurka chorwacka przebywa poza swoją kryjówką również przy stosunkowo niskich temperaturach (w słońcu przy 15CC, | w cieniu przy 12°C). W niżej położonych rejonach może występować razem z murówką zwyczajną i jaszczurką żyworodną.

Pokarm: chrząszcze, pająki i pareczniki oraz latające owady, które chwyta skacząc.

Podobne prace

Do góry