Ocena brak

Jaskra dziecięca i młodzieńcza

Autor /margolcia Dodano /26.06.2014

Jaskrę u dzieci i młodzieży dzielimy na wrodzoną, która może ujawnić się od urodzenia do 2 rż., o późniejszym początku, od 3 do 10 rż., i młodzieńczą, po 10 rż., a także towarzyszącą innym anomaliom wrodzonym lub nabytym. Wyróżniamy też jaskrę wtórną.

Jaskra powstaje w wyniku wadliwej budowy dróg odpływu cieczy wodnistej lub innych części oka i prowadzi do podwyższenia ciśnienia wewnątrzgałkowego, rozdęcia ściany gałki ocznej, szczególnie rogówki.

Jaskra wrodzona w większości przypadków dotyczy obu oczu i nieleczona prowadzi do ślepoty.

Objawy charakterystyczne jaskry wrodzonej to „duże oko” wskutek powiększenia rogówki (ponad 12. mm), światłowstręt, łzawienie, zmętnienie rogówki. Zmiany obustronne powodują często charakterystyczny dla dzieci niewiążących objaw Franceschettiego - wciskanie przez dziecko palców do oczu.

Leczenie polega na nacięciu kąta rogówkowo-tęczówkowego i stworzeniu możliwości prawidłowego odpływu cieczy wodnistej z komory przedniej oka.

Jaskra wtórna u dzieci i młodzieży może rozwinąć się na skutek urazu, pod-wichnięcia lub pęcznienia soczewki, zapalenia błony naczyniowej, po operacji zaćmy wrodzonej, w przebiegu retinopatii wcześniaków i towarzyszyć guzom wewnątrzgałkowym.

Leczenie jaskry towarzyszącej innym wrodzonym anomaliom i wtórnej polega na usunięciu przyczyny wywołującej podwyższone ciśnienie lub na wytworzeniu dodatkowej przetoki, w kącie przesączania.

Leczenie farmakologiczne zmniejszające wytwarzanie cieczy wodnistej w jaskrze wrodzonej jest nieefektywne, stosuje się je w okresach międzyopera-cyjnych.

 

Podobne prace

Do góry