Ocena brak

Jarząb pospolity, jarzębina

Autor /Honorat1234567 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Krzew lub drzewo do 8 m wysokości, często o wielu pniach, z jasnoszarą, gładką korą. Liście nieparzystopie-rzaste do 20 cm długości, skrętoległe; listki podłużno--lancetowate do eliptyczno--jajowatych, ostro piłkowane, ułożone w 4-9 parach, początkowo na dolnej stronie gęsto owłosione, później nagie. Kwiaty białe w wielokwiatowych, filcowało owłosionych podbaldachach, z płatkami korony długości 4-5 mm i z 2-4, przeważnie jednak z 3 szyjkami, o mocnym zapachu. Kuliste owoce pomarańczowo- do szkarłatnoczerwonych, mają do 1 cm średnicy, nieco błyszczące.

Siedlisko: Świetliste lasy liściaste i szpilkowe, w górach aż do granicy lasu; rośnie szczególnie dobrze na glebach ubogich i kwaśnych, a więc ubogich w wapń. Często sadzona w ogrodach i na brzegach dróg, w górach

Rozmieszczenie: Prawie cała Europa. W Polsce rozpowszechniona i wszędzie pospolita, w górach aż po piętro kosówki.

Okres kwitnienia: Od maja do lipca.

Owoce: W stanie surowym jagody są prawie niejadalne z powodu zawartości garbnika. Nawet ptaki, jak się wydaje, jedzą je dopiero po pierwszym mrozie. Pomimo gorzkiego smaku owoce jarzębiny stosowano na wsi już w dawniejszych czasach jako środek przeciwko szkorbutowi, ponieważ są bogate w witaminy, przede wszystkim w witaminę C. Przerabiane są - często razem z innymi owocami - na przeciery, galaretki i marmolady. Na własny użytek wystarczają nieliczne owocostany, które najlepiej ścinać późną jesienią, gdy owoce przebyły już wiele nocy na mrozie i przez to stały się słodsze i bardziej miękkie. Owoce jarzębiny często dojrzewają na poboczach dróg i autostrad i nie powinno się ich tam zbierać do spożycia. 

Podobne prace

Do góry