Ocena brak

JANKOWSKI JÓZEF, pseud. Jota, Wrotny i in.

Autor /ktotoja Dodano /23.02.2012

JANKOWSKI JÓZEF, pseud. Jota, Wrotny i in., ur. 14IV1865 w Wiśniewie pod Siedlcami, zm. 13 V 1935 w Warszawie, poeta, dramaturg, nowelista, publicysta, tłumacz. Ok. 1888 ukończył wydz. filoz. UW, następnie studiował w Paryżu. W 1896-1900 współwydawca i red. „Kuriera Świątecznego", 1909-10 —> „Romansu i Powieści", stały współpracownik i przez pewien czas sekretarz redakcji —> „Świata". Zajmował się filozofią J.M. Hoene-Wrońskiego, którego przekładał; współzał. (1919) i prezes Instytutu Mesjanicznego im. Hoene-Wrońskiego. Twórczość J. należała do nurtu Młodej Polski; część utworów lirycznych i satyr, powstała pod wpływem Heinego. Wiersze J. odznaczają się zamiłowaniem do kunsztownej, skomplikowanej strofiki (np. głośny sonet jednozgłoskowy Pobudka). W późniejszej twórczości J. dominuje problematyka religijno-etyczna. Ogłosił zbiory wierszy: Staccato (1892), Poezje (1894), Rytmy i rymy (1897), Zwrotki (1903), Z serii lirycznej (1905), Poezje (1910), Dwuwiersze (1934), Sonety wstępujące. Od jedno- do piętnastozgłoskowego (1934), poematy: Lalka. Żart satyryczny (1895), Skoczek (1904), utwory dram., poet. i nowele: tom Kesa (1910), utwory dla dzieci i in. Tłumaczył Psalmy Dawidowe (1916), R. Tagore-go, H. Heinego, Angelusa Silesiusa, Skarbczyk poezji chińskiej (1902) i in. Ogłaszał prace filozoficzno-mistyczne.

Zbiór poetów 4.

PSB 10 (R. Taborski).

Podobne prace

Do góry