Ocena brak

Jakie są współczesne techniki wypychania zwierząt?

Autor /Bery Dodano /31.01.2012

Współcześni wypychacze zwierząt mogą używać znacznie większej ilości o wiele doskonalszych materiałów, znają też nowe techniki pracy. Aby spreparować małego ssaka, czyści się ciało zwie­rzęcia, po czym przecina wzdłuż brzucha. Poprzez tak powstałą szczelinę oddziela się skórę od reszty ciała. Następnie dokonuje się nacięć na nogach i szyi. Usuwa się większą część ciała zwierzęcia łącznie ze szkieletem, pozostawiając na miejscu jedynie czaszkę i kości nóg. Części te są dokładnie czyszczone, tak by pozostały jedynie kości. Jed­nocześnie z wnętrza usuwany jest tłuszcz, który powodowałby rozkład. Tak przygotowana skóra, po zakonserwowaniu w formalinie bądź fenolu, jest nakładana na model ciała umocniony drutami podtrzymującymi czaszkę, kości nóg i ogonowy odcinek kręgosłupa.
Model często wykonuje się, rzeźbiąc w styro­pianie. Niekiedy dodawana jest podściółka pod skórę, którą zszywa się i posypuje węglikiem mag­nezu, aby nadać jej odpowiedni wygląd. Przykleja się sztuczne oczy i lakieruje nozdrza, by wygląda­ły na wilgotne. Na koniec sprawdza się i ewentu­alnie poprawia kolorystykę eksponatu.
Przy preparowaniu dużych gatunków skórę należy całkowicie ściągnąć ze zwierzęcia przed wyprawie­niem. Szkielet może w takim wypadku zostać wy­czyszczony i użyty do podtrzymywania całości. W innym wypadku szkielet może służyć za swego rodzaju wzorzec przy konstruowaniu manekina z drutu, tkaniny jutowej, gipsu oraz glinki. Jeżeli zwierzę ma rogi, wewnątrz czaszki montowany jest drewniany blok, do którego można pewnie i mocno je przyśrubować.

Do góry