Ocena brak

Jakie są techniki rytownicze?

Autor /Bery Dodano /31.01.2012

Grawerowanie i kwasorytowanie są technikami od dawna stosowa­nymi do ozdabiania broni, zbroi, biżuterii oraz innych przedmiotów. Dziś obie te techniki są z powodze­niem wykorzystywane w przemyśle. Szczególną rolę odgrywają w dru­karstwie i elektronice.
Terminem grawerowanie określa się zwykle wycinanie linii bądź punktów w metalu, choć czasami stosuje się ów termin do ob­róbki innych materiałów, na przykład kamienia lub drewna. W technice kwasorytu metal jest usuwany poprzez wystawienie jego powierzchni na dzia­łanie środków chemicznych, zwykle kwasów. W rezultacie stosowania tych technik otrzymujemy ryciny (sztychy) oraz kwasoryty. Tak samo okre­ślamy odbitki wykonane przez powleczenie rycin tuszem i przyciśnięcie do nich arkuszy papieru.
Wycinanie w płycie wzoru, który ma potem po­jawić się w formie ryciny na papierze określamy włoskim terminem intaglio. Większość sztychów i kwasorytów jest uzyskiwana tą właśnie metodą.
W technice druku wypukłego usuwany jest ma­teriał otaczający żądany wzór. Technika ta jest sto­sowana na przykład przy wycinaniu drzeworytu. W połowie XV wieku prawie jednocześnie w Niemczech i Włoszech zrodziła się idea druko­wania z płyt, na których wycinano wzór. By uzy­skać zapis swych niepowtarzalnych prac, złotnicy wypełniali wycięte lub wytrawione szczeliny meta­lowych płyt mazistym czarnym tuszem, a następnie przyciskali do niej kawałek papieru, na którym pozostawał tusz z rowków.
W tym też czasie poczyniono wielki postęp w technikach drukarskich, stosując odlewane meta­lowe płyty do druku książek. Płyty z wyrytymi nań obrazami umożliwiły dołączanie ilustracji do dru­kowanych w ten sposób książek.
Po upowszechnieniu się metod masowej repro­dukcji fotografii znacznie zmalało zapotrzebowa­nie na ryciny i kwasoryty ilustrujące książki. Techniki te jednak są nadal szeroko stosowane przez artystów grafików. Mają także kilka innych praktycznych zastosowań.

Podobne prace

Do góry