Ocena brak

Jakie są najczęstsze rodzaje rotacyzmu właściwego?

Autor /Eustachy777 Dodano /12.03.2013

Rotacyzm właściwy występuje w następujących postaciach:

•    reranie języczkowe (łac. rhotacismus uvułaris\ syn. rotacyzm języczkowy, rotacyzm uwulamy, r uwularne, r języczkowe), które jest najczęstszą formą rotacyzmu. Drgania wykonywane są przez języczek znajdujący się na końcu podniebienia miękkiego. Podniebienie miękkie jest uniesione i zamyka przejście do jamy nosowej. Język nic bierze udziału w artykulacji. Jest to odmiana rotacyzmu podniebiennego. Terapia polega na usprawnianiu czubka języka;

•    reranie wargowe (łac. rhotacismus labicdis; syn. rotacyzm wargowy, rotacyzm labiałny, rotacyzm funkcjonalny, reranie łabialne, r wargowe) występujące znacznie rzadziej niż reranie języczkowe. Spotyka się dwie formy tej wymowy: dwuwargową (bilabialną), kiedy drgają obie wargi (furmańskie / ) oraz wargowo-zębową (labiodentalną), kiedy dźwięk powstaje w wyniku drgań dolnej wargi zbliżonej do górnych siekaczy lub górnej wargi zbliżonej do dolnych siekaczy;

•    reranie m i ę d z y z ę b o w e (łac. rhotacismus interdentalis; syn. rotacyzm intcrdcntalny, /• międzyzębowe) polegające na drganiu czubka języka wsuniętego między zęby. Rzadziej spotykana jest odmiana, przy której r powstaje między czubkiem języka a górną wargą;

•    reranie policzkowe (łac. rhotacismus buccalis) lub boczne (łac. ła-teralis; syn. rotacyzm latcralny, r policzkowe, r latcralne) występujące bardzo rzadko. Prąd powietrza skierowany jest w bok i wprawia w drgania policzki. W efekcie powstaje dźwięk o nieprzyjemnym brzmieniu. Przy jego realizacji, poza drganiem jednego lub obu policzków, drga również czubek lub krawędzie języka;

•    reranie podniebienne (łac. rhotacismus vełaris\ syn. rotacyzm wdamy, rotacyzm podniebienny, /• podniebienne, r welame) polegjące na zbliżeniu tylnej części języka do podniebienia miękkiego. Podczas artykulacji wibruje całe podniebienie miękkie;

•    reranie gardłowe (łac. rhotacismus pharyngęalis\ syn. rotacyzm gardłowy, grasejowanie, reranie gardłowe, r gardłowe, r laryngealne) powstające między nasadą języka a tylną ścianą gardła (możliwe testowanie ręką). Wymowa głoski r gardłowa, z wibracją języczka i podniebienia miękkiego, zbliżona jest do wymowy francuskiej dźwięku r.

•    reranie nosowe (łac. rho tacts mus nasalis; syn. rotacyzm nosowy, r nosowe). Realizacja nosowa głoski r często współwystępuje z nosową wymową innych dźwięków. Nosowa artykulacja głoski r swoim brzmieniem zbliżona jest do ng i powstaje w wyniku niedomykania wejścia do jamy nosowej;

•    reranie boczne (łac. rhotacismus lateralis; syn. rotacyzm boczny). Wadliwa boczna realizacja głoski r. Strumień powietrza, przeciskając się między krawędzią boczną języka a górnymi dziąsłami, powoduje powstawanie nieprzyjemnego brzmienia;

•    reranie krtaniowe (łac. rhotacismus laryngeaiis; syn. rotacyzm krtaniowy) polegające na wadliwej krtaniowej artykulacji głoski r;

•    reranie język owo-wargo we (łac. rhotacismus łabiolinguałis; syn. rotacyzm językowo-wargowy) polegające na wadliwej językowo-wargowej artykulacji głoski n

   reranie językowe boczne (łac. rhotacismus marginale; syn. rotacyzm językowy boczny). Wadliwa językowa boczna, często jednouderzeniowa artykulacja głoski r;

•    reranie świszczące (łac. rhotacismus stridens\ syn. rotacyzm stri-densalny). Analogicznie do form sygmatyzmu stridensalnego - wymowa jest znacznie przedłużona i wzmocniona (Styczek 1980; Surowaniec 1993; Demel 1979).

Podobne prace

Do góry