Ocena brak

Jakie rodzaje przemysłu występują w krajach rozwijających się?

Autor /Axi Dodano /31.01.2012

Do najważniejszych czynników decydujących o tym, jaki rodzaj przemysłu jest najbardziej odpo­wiedni dla konkretnego kraju, należą: ustalenie własnych bogactw naturalnych oraz ich cen na ryn­kach światowych, koszty związane z ewentualnym importem surowców, poziom zatrudnienia oraz dotychczasowe plany rozwoju gospodarczego. Ważny jest również koszt transportu. Na przykład, ciężkie, tanie produkty, takie jak cegły czy cement, lepiej jest produkować na miejscu niż sprowadzać z zagranicy. Koszty transportu przekroczyłyby bowiem wówczas wartość towaru. Inne materiały, takie jak tkaniny czy papierosy są lżejsze, mniej­sze objętościowo i znacznie droższe, dzięki czemu ich transport pochłania jedynie niewielką część ich wartości. Może się więc opłacać budowanie fabryk ukierunkowanych na eksport swoich produktów.
Kraje rozwijające się mogą przyjąć jeden z dwóch podstawowych modeli rozwoju przemy­słu. Model pierwszy to działania mające wspierać rozwój wymagającego dużych nakładów inwesty­cyjnych przemysłu ciężkiego. W jego skład wcho­dzą takie gałęzie przemysłu, jak rafinerie czy hut­nictwo. Przemysł tego typu wymaga mniejszej ilości zatrudnionych ludzi, natomiast sporych inwe­stycji. Z drugiej strony rząd kraju rozwijającego się może wybrać drugi model i postawić na roz­wój przemysłu lekkiego. Przemysł ten wymaga z kolei mniejszych nakładów inwestycyjnych przy większej ilości zatrudnionych ludzi. Do przemy­słu lekkiego zaliczamy między innymi przemysł włókienniczy i elektroniczny, czyli taki, który zaj­muje się produkowaniem towarów konsumpcyj­nych. Przemysł ciężki cechuje większa wydajność w przeliczeniu na jednego pracownika. Jeśli nad­wyżki kapitałowe nie są konsumowane, tylko na­tychmiast sieje reinwestuje, to przemysł tego typu rozwija się znacznie szybciej niż wymagający dużego nakładu pracy przemysł lekki. Poza tym prze­mysł ciężki dostarcza innym gałęziom przemysłu surowców i półproduktów przeznaczonych do dal­szego przetworzenia.
Większość krajów rozwijających się cierpi na brak kapitału i nadmiar taniej siły roboczej. Z tego też względu wielu biznesmenów decyduje się na budowanie fabryk produkujących dobra konsump­cyjne. Dzięki temu powstaje więcej miejsc pracy (ma to niebagatelne znaczenie polityczne) i wię­cej mieszkańców danego kraju znajduje zatrudnie­nie. Im więcej ludzi jest zatrudnionych i ma stałe, choćby niewielkie dochody, tym bardziej posze­rza się rynek zbytu na produkowane towary. Jednak przemysł lekki przynosi czasami tak nikłe zyski, że nie zostaje dużo pieniędzy na reinwestowanie, przez co dynamika rozwoju tego typu przemysłu jest znacznie mniejsza niż w przypadku przemy­słu ciężkiego.
W praktyce jednak kraje te rzadko kiedy wybie­rają jedną z podstawowych opcji. Zwykle rządy starają się tak zaplanować rozwój przemysłu, żeby w jak najlepszy sposób wykorzystać własne zaso­by naturalne. Często też problemy polityczne i spo­łeczne mają decydujący wpływ na kierunek roz­woju gospodarki.

Do góry