Ocena brak

Jakie jest zastosowanie psychoanalizy w leczeniu chorób psychicznych?

Autor /Huzar Dodano /31.01.2012

Jednym z najsłynniejszych powiedzeń Freuda było „objawy mają swoje znaczenie". Zamiast trakto­wać chorobę psychiczną tak jak szereg innych cho­rób, można spojrzeć na nią jak na próbę pokonania nieświadomych sił. Mogą one mieć formę prze­możnych uczuć agresji lub lęku. Ludzie zaczynają bać się swoich własnych nieświadomych pragnień, co zostaje uzewnętrznione, przykładowo przez lęk wysokości albo klaustrofobię, zachowanie neuro­tyczne czy nawet depresję, jeśli lęk jest bardzo intensywny. Zadaniem psychoanalizy jest zna­lezienie źródeł tych lęków w dzieciństwie i pomoc w usunięciu tych trudności.
Freud miał nastawienie deterministyczne: wszystko, co robimy, o czym myślimy i co czuje­my, jest zdeterminowane przez to, co przydarzyło się nam w okresie dorastania, a co wpływa na bieg dorosłego życia. Do naszej podświadomości może­my dotrzeć między innymi poprzez interpretację naszych zachowań, a szczególnie marzeń sennych - które Freud traktował jako źródło bezpośrednie­go wglądu w nieuświadomioną część osobowości.
Freud wierzył, że przez zrozumienie procesów zachodzących we własnej podświadomości, umysł mógłby wyleczyć sam siebie i nauczyć się radzić sobie z przemożnymi lękami w dojrzalszy, bardziej elastyczny sposób. Terapia polega na rozmowie z psychoanalitykiem o wszystkim, co pacjentowi przychodzi do głowy, czyli o snach, wspomnie­niach z dzieciństwa i wszelkich myślach i uczu­ciach, które wzbudzają niepokój.
Związek pomiędzy psychoanalitykiem a pacjen­tem nabiera bardzo dużego znaczenia i zaczyna odzwierciedlać związki, nawiązywane wcześniej z innymi ludźmi. Relacje pomiędzy pacjentem a psychoterapeutą dostarczają informacji na temat tego, jakie związki łączyły pacjenta z innymi waż­nymi w jego życiu ludźmi.

Podobne prace

Do góry