Ocena brak

Jakie jest zastosowanie nowych technologii w leczeniu bezpłodności?

Autor /Rysiu Dodano /31.01.2012

Badania w dziedzinie położnictwa i ginekologii umożliwiły olbrzymi postęp w leczeniu bezpłod­ności, wykrywaniu wad płodu oraz opiece pre­natalnej (przedporodowej). Rozwój metod lecze­nia bezpłodności został zapoczątkowany w latach sześćdziesiątych, kiedy to nowe odkrycia naukowe umożliwiły biochemikom pomiar mikroskopij­nych ilości ludzkich hormonów, substancji, które kierują układem rozrodczym. Niedługo potem odkryto, że nieprawidłowości w produkcji i wy­dzielaniu tych hormonów są przyczyną wielu pro­blemów związanych z bezpłodnością. Na przykład zbyt wysoki poziom hormonu prolaktyny - pro­dukowanego przez przysadkę mózgową - utrud­nia owulację i uniemożliwia wystąpienie menstru­acji. Naukowcy stopniowo odkryli mechanizmy regulujące wydzielanie tego hormonu i stworzyli lek zapobiegający jego „nadprodukcji".
Stwierdzono także, że u innych bezpłodnych pacjentek nie aktywne są inne hormony; hormon folikulotropowy (FSH) i luteinizujący. Dopiero w ostatnich latach naukowcy zaczynają rozwiązy­wać ten problem.

Zapłodnienie u zdrowych kobiet ma miejsce w jed­nym z jajowodów, zatem uszkodzenie tych narzą­dów jest częstą przyczyną bezpłodności. Niektóre nieprawidłowości można usunąć poprzez zabieg chirurgiczny. Zdarza się jednak, że nawet po uda­nym zabiegu pacjentka nie może zajść w ciążę.
Jedną z metod rozwiązania tego problemu jest pobranie żeńskiej komórki jajowej, zapłodnienie jej nasieniem partnera poza ustrojem kobiety oraz wprowadzenie rozwijającego się zarodka (kiedy składa się zaledwie z kilku komórek) do macicy pacjentki. Zabieg taki nazywa się zapłodnieniem in vitro i jest obecnie bardzo często stosowany, a popularna, choć niezbyt precyzyjna, nazwa dzieci spłodzonych w ten sposób brzmi „dzieci z probówki". Lekarze stosują także inną metodę polegającą na wprowadzeniu do macicy zarówno komórki jajowej, jak i spermy, aby doszło do za­płodnienia wewnątrzustrojowego.
Diagnozowanie przyczyn bezpłodności stało się łatwiejsze i pewniejsze dzięki wprowadzeniu endo­skopii (wziernikowania). Jest to metoda polegają­ca na bezpośrednim oglądaniu i badaniu narządów wewnętrznych przy zastosowaniu elastycznych włókien optycznych. Dokładne badanie wymaga jedynie wykonania małego nacięcia w tkance skór­nej i podskórnych tkankach brzucha. Endoskop można wyposażyć w miniaturowe narzędzia chi­rurgiczne w celu przeprowadzenia zabiegu bez konieczności wykonania dużego nacięcia powłok ciała, nieuchronnie pociągającego za sobą uszko­dzenia dużych fragmentów tkanek.
Wiele uwagi poświęca się obecnie kwestii opie­ki nad kobietami w ciąży. Istnieje możliwość prze­prowadzania badań ultrasonograficznych płodu już po czterech tygodniach od poczęcia. Nawet w tak wczesnym etapie ciąży można zaobserwować niepokojące zjawiska. Badania takie, jak punkcja owodni i pobranie próbek kosmków kosmówki dostarczają informacji pozwalających przewidzieć wystąpienie zespołu Downa i wad w budowie gene­tycznej albo składzie biochemicznym krwi płodu. Za pomocą fetoskopu, wprowadzonego do maci­cy przez jamę brzuszną, można obejrzeć płód. Obecnie stosuje się go najczęściej do pobierania próbek krwi płodu, na podstawie których można stwierdzić takie schorzenia, jak talasemia i anemia sierpowatokomórkowa. Dzięki metodom współ­czesnej medycyny można przeprowadzać wewnątrzmaciczne transfuzje krwi płodu, a chirurdzy pracują nad udoskonaleniem metod czasowego wyjęcia płodu z macicy w celu przeprowadzenia ratującego życie dziecka zabiegu chirurgicznego.
Poród, który w przeszłości łączył się z ryzykiem zgonu matki, dziecka lub obojga, jest obecnie bez­pieczniejszy niż kiedykolwiek. Urządzenia mo­nitorują puls płodu i w razie konieczności można łatwo i bezpiecznie przyspieszyć poród przy uży­ciu leków zwanych prostaglandynami.

Podobne prace

Do góry