Ocena brak

Jakie działania podejmują współczesne społeczeństwa na rzecz ochrony środowiska

Autor /Franiooo Dodano /11.10.2011

Momentem przełomowym, decydującym o zasadniczym zwrocie w sposobie myślenia o środowisku, stał się Raport Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, U- -Thanta z 1969 r., przedstawiający aktualny stan zagrożenia środowiska życia człowieka i uzasadniający potrzebę ochrony wszelkich zasobów naturalnych Ziemi. W toku wielu późniejszych konferencji międzynarodowych, w nawiązaniu do rzuconego przez U-Thanta hasła ochrony środowiska człowieka ustalono kierunki działań i wskazano konkretne zadania.

Od 1972 r. naczelna rolę w zakresie wytyczania kierunków działań na rzecz ochrony środowiska w skali światowej pełni Program Środowiskowy Narodów Zjednoczonych UNEP. Z Programem Środowiskowym NZ współpracuje ściśle szereg organizacji specjalistycznych o zasięgu światowym, a przede wszystkim:

n Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody i jej Zasobów IUCN, istniejąca od 1948 r. i zajmująca się ochroną zagrożonych gatunków roślin i zwierząt, ochroną krajobrazu, polityką środowiskową i planowaniem środowiskowym, a także prawnymi i administracyjnymi zagadnieniami ochrony środowiska oraz edukacją środowiskową,

n Światowa Organizacja Zdrowia WHO, zajmująca się m.in. zagadnieniami zdrowotności mieszkańców Ziemi na tle warunków środowiska,

n Organizacja do spraw Wyżywienia i Rolnictwa FAO,

n Światowy Fundusz na Rzecz Dzikich Zwierząt WWF.

W organizacji zadań skoordynowanych za światowym programem ochrony środowiska i jego zasobów uczestniczy także Organizacja Naukowo-Kulturalna NZ UNESCO, która kieruje specjalistycznymi programami badawczymi, a wśród nich programem pt. "Człowiek i Biosfera", MAB obejmującym m.in. ocenę wpływu działalności człowieka na różne typy środowiska przyrodniczego oraz opracowania propozycji ich racjonalnego zagospodarowania, uwzględniającego zarówno potrzeby przyrody, jak i człowieka.

Jednym z najważniejszych aktów prawnych obowiązujących w skali międzynarodowej stała się "Światowa Karta Przyrody", uchwalona na sesji Zgromadzenia Ogólnego NZ w 1982 r., określająca prawa i obowiązki człowieka w dziedzinie gospodarki środowiskiem. Jest to dokument o szczególnie doniosłym znaczeniu dla kształtowania nowego - współczesnego, a zarazem sięgającego w przeszłość - sposobu myślenia o środowisku.

Polska bierze udział w pracach istniejących organizacji międzynarodowych, a jednocześnie współpracuje ściśle z odpowiednimi Komisjami Europejskiej Współpracy Gospodarczej, Których programy mają zasadnicze znaczenie dla ochrony środowiska naszego kraju. Jednym z problemów międzynarodowych żywo obchodzących Polskę jest problem ochrony Bałtyku. W 1973 r. odbyła się z inicjatywy naszego kraju pierwsza Konferencja

Państw Nadbałtyckich w Gdańsku. Podpisano wówczas Konwencję dot. rybołóstwa oraz ochrony żywych zasobów M. Bałtyckiego. Drugi ważnym aktem stała się Konwencja Helsińska, podpisana w 1974 r. w Helsinkach, która uznaje Bałtyk za "region specjalny", wymagający wzmożonej ochrony, a przede wszystkim urządzeń do oczyszczania ścieków komunalnych i przemysłowych z nadbrzeżnych miast, do likwidowania zanieczyszczeń ze statków itd. Nad realizacją postanowień obu tych konferencji czuwa Komisja Ochrony Środowiska Morskiego Bałtyku.

W zakresie działań krajowych, dotyczących ochrony środowiska Polski wymienić należy przede wszystkim uchwaloną przez Sejm w 1980 r. "Ustawę o ochronie środowiska i zasobów naturalnych", zobowiązującą zarówno wszelkie władze, jaki i całe społeczeństwo do wzmożenia troski o jakość życia ludności oraz do podejmowania działań na rzecz zahamowania zaawansowanych procesów degradacji środowiska naszego kraju. Ustawa ta jednak nie spełnia swego zadania, ponieważ nie wspierały jej odpowiednie zarządzenia wykonawcze, a ponadto nie znalazła pełnego zrozumienia w społeczeństwie nie zdającym sobie sprawy z istniejących zagrożeń.

Podobne prace

Do góry