Ocena brak

Jaka jest struktura DNA?

Autor /Komun Dodano /31.01.2012

Dość szybko stwierdzono, że masa cząsteczkowa kwasu DNA jest w skali molekularnej ogromna -wynosi ponad 6 miliardów atomowych jednostek masy. Masy tego samego rzędu mają cząsteczki skomplikowanych białek. Oczywiste było, że 4 nukleotydy wyizolowane przez Levena stanowiły zaledwie małą część całej molekuły. Brytyjczykowi Alexandrowi Toddowi (ur. 1907) udało się zsyntetyzować szereg nukleotydów i połączyć je, jed­nak struktura DNA dalej pozostawała zagadką.
Nowe informacje przyniosły prace amerykań­skiego biochemika Erwina.Chargaffa (ur. 1905), który analizował kwas DNA pochodzący z komó­rek różnych gatunków. Stwierdził on, że cztery za­sady nie występują w nich w tych samych pro­porcjach. Jednak zawartość adeniny była zawsze równa zawartości tyminy,tak samo jak zawartość guaniny równała się zawartości cytozyny.
Ostateczne rozwiązanie kwestii budowy czą­steczki kwasu dezoksyrybonukleinowego było dziełem dwóch młodych naukowców: amerykań­skiego biochemika Jamesa Watsona (ur. 1928 i angielskiego fizyka zajmującego się biologią mo­lekularną Francisa Cricka (ur. 1916), którzy spotka­li się w 1952 roku w Laboratorium Cavendisha na Uniwersytecie w Cambridge. Oprócz prac Levena i Chargaffa mieli jeszcze inne dane. Amerykański chemik Linus Pauling (1901-1995) zasugerował, że DNA może mieć - jak niektóre białka —struk­turę śrubową. Dwoje Brytyjczyków Maurice Wilkins (ur. 1916) i Rosalind Franklin (1920-1958 dowiodło tego, stosując metody krystalografii rent­genowskiej. Watson i Crick podzielali: pogląd Rosalind Franklin, że molekuła DNA ma struktu­rę cylindrycznej helisy (spirali) z grupami fosfo­ranowymi sterczącymi na zewnątrz. Zaczęli budo­wać modele z kartonu i drutu. Były one fałszywe dopóty, dopóki Watson nie zrozumiał, że wyko­nana z kartonu para adenina-tymina ma dokładnie ten sam kształt, co para guanina-cytozyna.
To naprowadziło naukowców na właściwy trop. Cząsteczka DNA była zbudowana jak drabina. Po bokach znajdowały się długie wsporniki złożone z dezoksyrybozy i grup fosforanowych. Szczeblami były natomiast pary guanina-cytozyna i adenina-tymina. Całość była do tego skręcona w podwójną spiralę, tak zwaną helisę.

Podobne prace

Do góry