Ocena brak

Jaka jest różnica pomiędzy zaburzeniami mowy a zaburzeniami języka?

Autor /Odil Dodano /12.03.2013

Różnicę tę najlepiej obrazuje porównanie afazji, którą uważa się za zaburzenie języka z anartrią (dysartrią), która jest zaburzeniem mowy. E. Herman (1965, 178) tak oto przed laty scharakteryzował ową różnicę: „anartryk n ie może mówić, a afatyk nic u m i e mówić’'. Zaburzenia anartryczne lub dysartryczne polegają na zakłóceniu tworzenia dźwięków artykułowanych, a więc głosek, na skutek uszkodzenia neuronów unerwiających mięśnie, a zaburzenia afątyczne na niemożności wyrażenia słowami myśli lub na niemożności rozumienia mowy.

Porównanie tych dwóch zjawisk ukazuje więc, że innego rodzaju trudności ma chory, u którego doszło do dezintegracji (rozpadu) systemu komunikacyjnego (afazja), lub u którego występują trudności z opanowaniem tego systemu (afazja rozwojowa), a jeszcze inne człowiek, u którego proces nabywania sprawności językowych przebiega bez zakłóceń, lecz komunikacja jest utrudniona bądź uniemożliwiona ze względu na trudności realizacyjne (wykonawcze).

B. David i M. D. R os en field (1996) piszą, iż przez mowę rozumiemy akt używania języka, czyli czynności werbalne. Zaburzenia mowy są więc uszkodzeniem funkcji werbalnych, głównie składowej motoryczncj. Zaburzenia języka natomiast to jak już podkreślono - nieodpowiednie użycie składni, niewłaściwy dobór słów, czy też nieprawidłowa realizacja dźwięków.

By wyjaśnić trudności występujące w przypadku zaburzeń mowy autorzy ci porównali je do stanu „pełnych pokarmu ust w trakćie rozmowy”. Chory z afazjącierpi na nabyte zaburzenia funkcji języka, co przejawia się trudnościami w doborze właściwych słów, brakiem rozpoznawania i różnicowania dźwięków, trudnościami artykulacyjnymi i ul. W pierwszym przypadku (zaburzeń mowy) zaburzenia dotyczą jedynie aktu użycia języka, tzw. mowy zewnętrznej, (płaszczyzny realizacyjnej języka, programu wykonawczego, czyli tzw. etapu wykonania miodynamicznego).

W drugim przypadku zaburzenia dotyczą tzw. mowy wewnętrznej (zaburzeń języka; samego procesu cerebracji), uwarunkowanej prawidłowym przebiegiem zarówno etapu, na którym powstaje ogólny zamysł wypowiedzi, jak i etapu planowania językowego. czyli odpowiedniego wyboru i połączenia elementów językowych tworzących wypowiedź oraz etapu programu ¡notorycznego, co ma znaczenie dla mowy zewnętrznej, która jest wynikiem realizacji tego programu.

Podobne prace

Do góry