Ocena brak

Jak zmieniają się z wiekiem funkcje układu oddechowego?

Autor /Eric Dodano /29.08.2011

Wraz z rozwojem funkcji oddechowych płuc zmienia się z wiekiem ukształtowanie klatki piersiowej. U noworodka jest ona cylindryczna, żebra ustawione prawie prostopadle do kręgosłupa. Słabość mięśni oddechowych utrudnia unoszenie żeber do góry, wobec czego w tym okresie rozwój typowy jest brzuszny (przeponowy) typ oddychania. Dopiero obniżanie się mostka , spłaszczanie klatki piersiowej z cylindrycznego na zbliżony do ściętego stożka oraz typ oddychania z brzusznego na piersiowy.

Z wiekiem znacznie zmieniają się funkcje układu oddechowego. Zmniejsza się liczba oddechów na minutę, wzrasta głębokość oddechów i objętość oddechowa, a w wyniku tego wzrasta minutowa wentylacja płuc. Wykazuje ona jednak znaczne zróżnicowanie związane z warunkami klimatycznymi i trybem życia. Z wiekiem zmienia się także powiązanie z układem krążenia, rośnie liczba uderzeń serca przypadająca na jeden oddech.

Inna jest w różnych grupach wieku zawartość tlenu w powietrzu pęcherzykowym – u dzieci do 1 roku życia – ok.17,7 %, u uczniów - ok. 15%, u dorosłych – ok.13,7%. Zawartość dwutlenku węgla zwiększa się – u dzieci do 1 roku życia wynosi 2,4%, u uczniów 13,7% i u dorosłych ok. 4%. Zróżnicowane jest także pobranie tlenu z 1 litra powietrza wdychanego. Noworodek np. pobiera 26 ml tlenu z wdychanego powietrza, młodzież w okresie pokwitania 35-36 ml, zaś człowiek dorosły ok. 70 ml.

Wraz z wiekiem zmieniają się nie tylko mechanizmy dostarczania tlenu, lecz także zapotrzebowanie. Zarówno wydatki, jak i straty energii u dziecka są duże, stąd też zapotrzebowanie na tlen jest większe.

W miarę starzenia się ustroju następuje zmniejszanie się elastyczności i podatności tkanki płucnej, wentylacja różnych części płuc staje się nie równomierna, przypuszczalnie następuje zmniejszenie przepływu krwi przez płuca, związane ze zmniejszeniem elastyczności naczyń krwionośnych płuc. Rezultatem tych zmian jest zmniejszenie maksymalnej i wysiłkowej wentylacji płuc. Z 1 litra powietrza przepływającego przez płuca pobierana jest mniejsza ilość tlenu, wentylacja płuc staje się więc mniej ekonomiczna. Mniejsza jest pojemność życiowa płuc, a większa pojemność powietrza zalegającego.

W zależności od potrzeb ustroju zmienia się np. częstość i głębokość oddechów. Zdolność dostosowania się do różnych warunków zachodzi przy udziale układu nerwowego oraz właściwości chemicznych krwi. Ośrodek oddechowy umiejscowiony w rdzeniu przedłużonym odbiera bodźce informujące o prężności tlenu i dwutlenku węgla w płynach i tkankach ustrojowych. W odpowiedzi na nie następuje pobudzenie mięśni szkieletowych, które kurcząc się wywołują wdech lub wydech.

Duże zmiany w poszczególnych funkcjach oddechowych płuc wywołuje zwiększona aktywność fizyczna. Po obciążeniu fizycznym wzrasta wentylacja płuc.

Podobne prace

Do góry