Ocena brak

Jak zmieniają się kształty i rozmiary ciała noworodka?

Autor /Werka Dodano /31.01.2012

Rozwój fizyczny młodego człowieka to nie tylko zmiana kształtów i rozmiarów ciała. Jest to zdumiewający proces, przebiegający etapami, od stopniowego rozwoju dziecka do gwałtownego pędu ku dorosłości związanego z okresem dojrzewania.

Przemiana dziecka w osobę dorosłą - proces dorastania - trwa około dwudziestu lat i przebiega w kilku etapach. Podlegamy kolejnym zmianom od noworodka przez oseska, małe dziecko, dziecko, nastolatka i młodzieńca lub panny do w pełni dojrzałego człowieka. Podczas tego procesu ciało nie tylko powiększa się, ale także zmieniają się ogólne proporcje budowy, na przykład długość ramion w stosunku do długości całego ciała. Noworodek potrafi ruszać rękami i nogami, palcami rąk i nóg, potrafi mrugać, kichać, ziewać i przeciągać się, ale nie potrafi stać samodzielnie, skoordynować pracy rąk i oczu, w celu podniesienia jakiegoś przedmiotu, ani chodzić. Tych umiejętności musi się nauczyć w czasie, gdy będzie rósł i rozwijał się fizycznie.

Zmiana proporcji

Ciało noworodka ma około 50 cm długości od czubka głowy do końca palców u stóp i waży średnio 3,4 kg. Przy urodzeniu chłopcy są zwykle odrobinę dłużsi i ciężsi od dziewczynek. Główka nowo narodzonego dziecka sprawia wrażenie olbrzymiej - przypada na nią około 25% całkowitej długości ciała. Nogi to zaledwie 38% tej długości.

Przyrost całkowitej długości ciała jest największy w pierwszym roku życia - wynosi około 50% - i zachowuje wysokie tempo aż do ukończenia trzech lat. Potem dziecko rośnie dość wolno, by w wieku 14,15 lat gwałtownie wystrzelić w górę. W tym okresie, trwającym około roku czy dwóch, chłopcom przybywa zwykle 9 centymetrów rocznie, a dziewczętom - 6,5 cm.

Noworodki często tracą na wadze podczas kilku pierwszych dni życia. Dzieje się tak, ponieważ ich maleńkie ciało przyzwyczaja się do przyjmowania przez usta mleka i trawienia go (w łonie matki składniki odżywcze przekazywane były bezpośrednio przez łożysko). Potem, podczas pierwszych 6 miesięcy życia, masa urodzeniowa dużego niemowlęcia podwaja się, natomiast małego -niejednokrotnie potraja.

Kiedy dziecko ma około trzech lat, proporcje jego ciała przypominają budowę fizyczną osoby dorosłej. Na głowę przypada około 12,5% całkowitej długości ciała, podczas gdy na nogi - 50%. Ramiona, które u noworodka nie sięgały wiele poniżej talii, teraz sięgają do bioder. Palce rąk i nóg nie są już krótkie i grubiutkie, lecz znacznie się wydłużyły. Ramiona i nogi także są znacznie smuklejsze. Na łokciach i kolanach nie ma już charakterystycznego dziecięcego tłuszczyku.

Tempo rośnięcia narządów wewnętrznych też jest różne. Na przykład mózg ponad dwukrotnie zwiększa swoją masę w pierwszym roku życia -od 350 g do ponad 900 g - i w wieku 9 lat osiąga ostateczną wielkość i masę 1300 g. Nerki rosną z podobną prędkością. Tymczasem serce rośnie bardziej stopniowo i dopiero u osoby dorosłej osiąga ostateczną wielkość. Przy urodzeniu serce zwykle waży około 25 g i ma wielkość śliwki. Ostatecznie będzie ważyło ponad 300 g i miało wielkość zaciśniętej dłoni dorosłego człowieka.

Pokarm i sen

Wzrost i waga osoby dorosłej jest uzależniona genetycznie - zależy od genów, przekazanych przez rodziców i będących chemicznym zapisem wszystkich cech fizycznych danego osobnika. Na przykład dzieci wysokich rodziców zwykle odziedziczą po nich wysoki wzrost, jednak muszą mieć zagwarantowaną dostateczną ilość pokarmu i snu. Pokarm dostarcza energii do reakcji chemicznych organizmu i materiału do produkcji cząstek, z których są zbudowane komórki. Sen jest czasem wzrostu, regeneracji energii i odpoczynku dla wszystkich części organizmu. Noworodek przesypia większą część swojego życia.

Podobne prace

Do góry