Ocena brak

Jak rozwijała się gospodarka narodowa Ghany?

Autor /Axi Dodano /31.01.2012

Doskonałym przykładem kraju usiłującego prze­kształcić swoją gospodarkę narodową jest Ghana. W czasach, kiedy Ghana była jeszcze kolonią, jej gospodarka opierała się głównie na eksporcie bo­gactw naturalnych - ziaren kakaowych, złota, dia­mentów, magnezu, rudy aluminium i drewna.
W okresie transformacji ustrojowej, tj. od roku 1951, kiedy to w Ghanie pojawiły się zalążki au­tonomii, aż po rok 1957. czyli od momentu uzy­skania pełnej niepodległości, rząd Ghany czynił wysiłki, by stworzyć podstawową infrastrukturę państwa. Budowano szkoły, szpitale, drogi i porty. W 1957 roku w kraju było już bardzo dużo małych, zakładów zajmujących się głównie przetwórstwem spożywczym i tekstylnym. Jednocześnie rząd sta­rał się wspierać rodzime zakłady przemysłowe przetwarzające bogactwa naturalne. Celem tych działań było na przykład stopniowe zastępowanie eksportu surowego drewna eksportem drewna prze­tworzonego w postaci mebli.
Jako że Ghana nie miała własnych złóż surow­ców energetycznych, podstawowym warunkiem dalszego rozwoju przemysłu stało się znalezienie źródeł energii. W tym celu zbudowano wielką elek­trownię wodną na rzece Volta w miejscowości Akosombo. Wytwarzany w niej prąd zasila całą południową Ghanę, w której koncentruje się prze­mysł tego kraju. Z tej taniej energii korzystała m.in. zbudowana przez amerykańską korporację Kaiser Aluminium ogromna huta aluminium w Tema. Nie­stety Amerykanie uznali, że bardziej opłaca się sprowadzać do huty importowany tlenek glinu niż wydobywaną na miejscu rudę aluminium - boksyt.

W latach sześćdziesiątych zatrudnienie w prze­myśle ciągle rosło. Pod koniec dekady w przemy­śle pracowało 6,8% wszystkich zatrudnionych. Niestety, błędne planowanie, korupcja i ogromne zadłużenie zagraniczne w połączeniu ze zmniejsze­niem wydajności rolnictwa, złym wykorzystaniem fabryk i gwałtownie postępującą inflacją spowodo­wały załamanie się gospodarki Ghany. W 1966 ro­ku obalono prezydenta Kwame Nkrumaha, a kolej­ne rządy,cywilne i wojskowe, mimo wysiłków, by utrzymać obraną przez niego ambitną politykę gos­podarczą, nie potrafiły podźwignąć Ghany z kry­zysu ekonomicznego. W latach 70. produkcja prze­mysłowa Ghany nie wzrastała, a w latach 80. spadła niemal do zera.
W latach dziewięćdziesiątych podstawowym sektorem gospodarki Ghany ponownie stało się rol­nictwo. Przemysł wytwórczy zapewnia 9% pro­dukt krajowy brutto, inne gałęzie przemysłu 7%, rolnictwo 48%, a usługi 36%. W przemyśle zatrud­nionych jest 11% czynnych zawodowo mieszkań­ców, w rolnictwie 59%, a w usługach 30%.
Los Ghany jest typowy dla wielu krajów Trzeciego Świata. Pierwsze lata po odzyskaniu niepod­ległości pełne są optymizmu i nadziei na rozwój, jednak już niedługo gospodarka załamuje się i na­stają trudne lata odbudowy. Jak wiele innych roz­wijających się krajów Ghana jest zadłużona. Na przykład w roku 1990 spłata samych odsetek od zaciągniętego za granicą długu stanowiła równo­wartość 9% całego eksportu kraju.

Do góry