Ocena brak

Jak przebiega terapia niesamoistnego opóźnienia rozwoju mowy?

Autor /Eustachy777 Dodano /13.03.2013

Odmienność funkcjonowania psychicznego osób dorosłych i dzieci implikuje różnice w sposobach pracy, doborze metod i wykorzystywanego w terapii materiału językowego. Z dzieckiem pracuje się na podstawie ogólnych zasad i metod pedagogiki specjalnej, z uwzględnieniem jego indywidualnych cech oraz indywidualnego podejścia do jego problemów. W zasadzie cele terapii logopedycznej poszczególnych zaburzeń mowy zarówno u dzicci. jaki i u dorosłych są takie sanie. Jednakże u dzieci dodatkowo należy prowadzić działania stymulujące rozwój mowy. W związku z tym istnieje konieczność osobnego omówienia pro-blcmu terapii opóźnienia rozwoju mowy. towarzyszącego różnym zaburzeniom mowy i zaburzeniom rozwoju.

W procesie terapii opóźnienia rozwoju mowy zmierza się przede wszyslkim do tego, by dziecko było w stanie iak najszybciej, w miarę płynnie i sprawnie osiągnąć wyższy od prezentowanego clap rozwoju mowy. Praca z dzieckiem powinna zatem przechodzić przez takie same etapy, jakie obserwuje się w toku prawidłowego rozwoju mowy, izn. od poziomu wyrazu do zdania prostego, od zdania prostego do złożonego i kończyć się na doskonaleniu wykształconych już umiejętności językowych.

U dzieci z NORM najważniejszym objawem zaburzeń rozwoju mowy jest brak, a potem opóźnienie jej rozwoju. Terapia tych zaburzeń musi zatem uwzględniać zarówno stymulację funkcji związanych z mową, jak i pracę nad specyficznymi trudnościami dziecka, wynikającymi z rodzaju zaburzenia mowy. Na przykład terapia logopedyczna dzieci głuchych czy niedosłyszących powinna skupiać się głównie na treningu słuchowym, a w terapii dzieci z porażeniem mózgowym główny nacisk kładzie się na ćwiczenia oddechowe, fonacyjnc i podnoszące sprawność narządów artykulacyjnych.

W odniesieniu do dzieci z NORM terapia logopedyczna jest częścią terapii kompleksowej, prowadzonej przez różnych specjalistów, mającej na celu likwidację zaburzeń rozwoju. W przypadkach, gdy stwierdzi się niesamoistny opóźniony rozwój mowy typ zaburzenia rozwoju, wyznacza więc rodzaj terapii logopedycznej.

Uwaga: Bardzo często niesamoistny opóźniony rozwój mowy współwy-siępujc ze sprzężonymi zaburzeniami rozwoju, np. dzieci autystyczne, z dziecięcym porażeniem mózgowym mogą być jednocześnie upośledzone umysłowo. Wtedy terapia nastawiona jest głównie na umożliwienie dziecku kontaktu z otoczeniem i na ogólną stymulację rozwoju psychoruchowego.

U dzieci z zaburzeniami rozwoju trudno oddzielać terapię NORM od terapii występujących zaburzeń mowy. NORM jest bowiem przejawem zaburzeń procesu kształtowania rozwoju mowy. natomiast afazja. dysartria czy np. oligofa-zja są wynikiem zaburzeń tego procesu, mającym posiać konkretnych zaburzeń mowy. Proces ten ma znamiona sprzężenia zwrotnego, tzn. opóźnienie przyczynia się do powstawania zaburzeń mowy, natomiast zaburzenia mowy potęgują jej opóźnienie.

Do góry