Ocena brak

Jak przebiega operacja mikrochirurgiczna?

Autor /Egida Dodano /31.01.2012

Przed operacją.

Zespól mikrochirurgów musi odpowiedzieć na wiele pytań, między innymi:
Jak wygląda rana? Czysto odcięta, z mini­malnym uszkodzeniem powierzchni i położonych w pobliżu tkanek daje większe szanse powodze­nia. Mocne rozdarcie, zmiażdżenie czy podobne uszkodzenia oznaczają konieczność odcięcia znacz­nej części tkanki i trudności ze znalezieniem wła­ściwych końców naczyń krwionośnych, nerwów i innych tkanek.
Czy rana jest czysta? Obecność brudu i mar­twych komórek w ranie stwarza poważne zagro­żenie dla powodzenia operacji. Dzięki nowocze­snej technice ranę można jednak bardzo skutecznie czyścić, a antybiotyki podane podczas i po opera­cji pomagają odsunąć niebezpieczeństwo infekcji.
Ile czasu upłynęło od wypadku? Im krótszy okres dzieli operację od chwili wypadku, tym więk­sze nadzieje na sukces. Naczynia krwionośne są szczególnie narażone na stopniowe i nieodwracal­ne zmiany. Palce i inne małe części ciała mogą być ponownie przyszyte przed upływem około 5 go­dzin, jeśli znajdują się w temperaturze pokojowej, a po schłodzeniu do 4°C można je przechowywać ponad 20 godzin.
Jaki jest wiek pacjenta? Wiek jest bardzo waż­nym czynnikiem kwalifikującym do zabiegu. U niemowląt i małych dzieci wszystkie części ciała wciąż jeszcze rosną i rozwijają się, stąd szanse powodzenia zabiegu przyszycia odciętych części ciała są większe u ludzi młodych niż u starszych, zwłaszcza po 40. roku życia.
Jaki jest stan zdrowia pacjenta? Takie schorze­nia, jak cukrzyca i miażdżyca naczyń niszczą na­czynia krwionośne w całym organizmie, i zmniej­szają szanse powodzenia operacji.
Jakie znaczenie ma odcięta część dla pacjenta? Zawód, stan psychiczny i inne czynniki także odgrywają bardzo ważną rolę. Wykonywanie nie­których zawodów wymaga precyzyjnego posłu­giwania się palcami i jest to jeszcze jeden argu­ment przemawiający za przystąpieniem do operacji przyszycia odciętego palca. W niektórych przy­padkach lepszym rozwiązaniem bywa zastosowa­nie protezy.

Opieka przedoperacyjna.
Po rozpatrzeniu przez lekarzy wyżej wymienio­nych kwestii i podjęciu decyzji o operacji, pacjent otrzymuje antybiotyki i zastrzyk przeciwtężcowy. Ranę prześwietla się promieniami rentgenowski­mi w celu stwierdzenia ewentualnego uszkodze­nia kości. Obie rany - czyli ranę na odciętym orga­nie i ranę w miejscu, z którego on pochodzi - czyści się, a podstawowe części, takie jak kości, naczy­nia krwionośne, nerwy, mięśnie i więzadła zosta­ją zidentyfikowane i dopasowane.
Tkanki, które są w widoczny sposób uszkodzo­ne, zostają usunięte, gdyż najprawdopodobniej obumrą i mogą stworzyć zagrożenie dla procesu gojenia. Jeśli, przykładowo, uszkodzony jest pe­wien odcinek naczynia krwionośnego, można go uzupełnić fragmentem pobranym ze zdrowej czę­ści ciała, na przykład nogi.

Operacja.
Odciętą część ciała ustawia się w odpowiedniej pozycji, a różne występujące w niej struktury przy­szywa lub spina klamrami. Chirurg stara się roz­począć pracę od środka rany i posuwać się na zewnątrz, ku skórze. Główne naczynia krwionośne i nerwy zostają połączone na samym początku. Mniej delikatne tkanki, jak mięśnie, więzadła i koś­ci mogą poczekać nieco dłużej.
Proces łączenia zerwanych części trwa często wiele godzin. Nawet palec posiada dwie tętnice, dwie żyły, dwa nerwy i wiele więzadeł, a także kości, przy czym każde naczynie krwionośne czy nerw mogą wymagać założenia kilku szwów.

Po operacji.
Po zakończeniu operacji pacjent otrzymuje zwy­kle leki przeciwzakrzepowe. Zakrzepy najczęściej tworzą się tam, gdzie przepływ krwi jest utrudnio­ny, na przykład w miejscach występowania szwów.
Stopień powodzenia operacji można ocenić zwy­kle po upływie tygodnia lub dwóch, odzyskanie czucia i zdolności poruszania przyszytą kończyną trwają wiele miesięcy, a nawet lat.

Do góry