Ocena brak

Jak przebiega krzepnięcie krwi?

Autor /Stan Dodano /31.01.2012

Jeśli układ krwionośny zostanie uszkodzony, nastąpi krwotok, wewnętrzny albo zewnętrzny. 15 % zmniejszenie objętości krwi nie powoduje poważnych problemów zdrowotnych, większy upływ może zagrozić życiu. Powolna, ale stała utrata krwi prowadzi do anemii. Gwałtowny krwotok wywołuje szok, ponieważ ciśnienie krwi spada tak bardzo, że krew przestaje dopływać do serca.

Organizm jest wyposażony w mechanizm powodujący krzepnięcie. Szpik kostny produkuje maleńkie, wyspecjalizowane komórki, zwane płytkami krwi, mniejsze nawet od czerwonych krwinek. Jeśli jakieś naczynie krwionośne zostanie uszkodzone, płytki gromadzą się w tym miejscu i przyklejają się jedna do drugiej i do brzegów rany. W ten sposób powstaje tama dla dalszego krwotoku.

Przyklejając się do siebie płytki krwi wydzielają substancje, które kontynuują proces krzepnięcia - podobne zadania spełnia sama uszkodzona tkanka. Płytki wydzielają także hormon serotoninę, powodujący zwężanie naczyń krwionośnych, co zmniejsza upływ krwi.

Krzepnięcie zachodzi wtedy, kiedy fibrynogen, jedno z białek zwykle rozpuszczonych w plazmie, zostaje pobudzone przez płytki krwi do przekształcenia się w nitki nierozpuszczalnego białka, fibrynę. Fibryny zazębiają się wokół komórek krwi, tworząc półpłynną masę. Następnie plątanina nitek zaciska się, wydzielając przeźroczysty żółty płyn zwany surowicą i tworząc twardy skrzep. Po ustaniu krwawienia, krew powraca do normalnej objętości w ciągu kilku godzin, ale kilka tygodni musi minąć, zanim odnowią się wszystkie komórki krwi.

Podobne prace

Do góry